Z nosa cieknie, zatoki bolą, dreszcze łapią. Na dworze nieprzyjemny ziąb.
W takich momentach najlepiej się rozgrzać zupą.
Konkretna, mięsną, tłustą, ostrą, gorąca i kwaśną.
Soljanką :)
Smacznego :)
piątek, 6 stycznia 2012
środa, 9 listopada 2011
spełniamy marzenie
Edit 4.12:
kilka dni temu ukazała się pełna lista uczestników. Buka jedzie!!! Marzenie wygrane i to się liczy :)
***********************************************************************************
Edit 15.11:
Asia zdobyła 2 miejsce, czyli nie wygrała podróży swojego życia :(
Nie mniej zaciskajcie kciuki, bo organizator wybierze jeszcze jedną osobę z Polski, która dołączy do wyprawy. Zaciskajcie kciuki, aby wybrał Asię!
Bardzo wszystkim dziękuję za udział w głosowaniu.
Pomimo, ze Buka przegrała, to pokazaliśmy jak wielka siła jest w nas, przyjaciołach, znajomych i całkiem nieznajomych ludziach. Pokazaliśmy jak można fajnie i uczciwie walczyć pomimo brzydkich zagrywek popleczników przeciwnika i języka nienawiści jaki stosowali.
Dzięki! I angażujcie się w kolejne podobne akcje :)
***********************************************************************************
Moje Czytaczki i Obserwatorki, moi Czytacze i Obserwatorzy.
Mam, jak nigdy, ogromną prośbę.
Przyjaciółka moich znajomych, Asia Bukowska, alias Buka :), ma ogromne marzenie aby jechać za Koło Podbiegunowe, do Laponii.
Możemy jej to umożliwić, gdyż bierze udział w castingu na taką wyprawę! 330 km po śniegach i mrozach na psich zaprzęgach!
Aby spełnić to marzenie nie musimy zrobić wiele.
Jeśli macie konto na facebooku, klikacie w ten link i głosujecie na Asię (głosuje się raz).
Umieszczacie na swojej ścianie link do wydarzenia i rozsyłacie znajomym. Niech też zagłosują i niech namawiają swoich znajomych.
Jeśli nie macie konta na facebooku i nieć nie chcecie, to też możecie pomóc Asi :)
Rozsyłajcie mailem informacje i linki (ten i ten) do znajomych i proście o głosowanie i rozpowszechnianie.
Możecie też umieścić na swoim blogu poniższy baner i link do głosowania oraz link do wydarzenia.
Każdy sposób jest dobry :)
Głosowanie trwa do 15 listopada, a konkurencja Asi (mistrz Polski muszerów, czyli psich zaprzęgów) jest już tuż tuż.
Pan Grzegorz może sobie na taką wyprawę pojechać, dla Asi jest to jedyna szansa i ogromne marzenie.
Wyobraźcie sobie jakie to musi być piękne uczucie spełnić swoje marzenie!
Głosujemy po to aby Asia mogła to poczuć, aby zwykła dziewczyna z marzeniami wygrała z zawodowcem, aby pokazać, że pomoc znajomych i nieznajomych działa cuda, aby jej syn był z niej dumny i aby samotne matki wiedziały, ze i one mogą spełniać swoje marzenia i dla wielu wielu innych powodów :)
Dlatego liczę na Was :)
kilka dni temu ukazała się pełna lista uczestników. Buka jedzie!!! Marzenie wygrane i to się liczy :)
***********************************************************************************
Edit 15.11:
Asia zdobyła 2 miejsce, czyli nie wygrała podróży swojego życia :(
Nie mniej zaciskajcie kciuki, bo organizator wybierze jeszcze jedną osobę z Polski, która dołączy do wyprawy. Zaciskajcie kciuki, aby wybrał Asię!
Bardzo wszystkim dziękuję za udział w głosowaniu.
Pomimo, ze Buka przegrała, to pokazaliśmy jak wielka siła jest w nas, przyjaciołach, znajomych i całkiem nieznajomych ludziach. Pokazaliśmy jak można fajnie i uczciwie walczyć pomimo brzydkich zagrywek popleczników przeciwnika i języka nienawiści jaki stosowali.
Dzięki! I angażujcie się w kolejne podobne akcje :)
***********************************************************************************
Moje Czytaczki i Obserwatorki, moi Czytacze i Obserwatorzy.
Mam, jak nigdy, ogromną prośbę.
Przyjaciółka moich znajomych, Asia Bukowska, alias Buka :), ma ogromne marzenie aby jechać za Koło Podbiegunowe, do Laponii.
Możemy jej to umożliwić, gdyż bierze udział w castingu na taką wyprawę! 330 km po śniegach i mrozach na psich zaprzęgach!
Aby spełnić to marzenie nie musimy zrobić wiele.
Jeśli macie konto na facebooku, klikacie w ten link i głosujecie na Asię (głosuje się raz).
Umieszczacie na swojej ścianie link do wydarzenia i rozsyłacie znajomym. Niech też zagłosują i niech namawiają swoich znajomych.
Jeśli nie macie konta na facebooku i nieć nie chcecie, to też możecie pomóc Asi :)
Rozsyłajcie mailem informacje i linki (ten i ten) do znajomych i proście o głosowanie i rozpowszechnianie.
Możecie też umieścić na swoim blogu poniższy baner i link do głosowania oraz link do wydarzenia.
Każdy sposób jest dobry :)
Głosowanie trwa do 15 listopada, a konkurencja Asi (mistrz Polski muszerów, czyli psich zaprzęgów) jest już tuż tuż.
Pan Grzegorz może sobie na taką wyprawę pojechać, dla Asi jest to jedyna szansa i ogromne marzenie.
Wyobraźcie sobie jakie to musi być piękne uczucie spełnić swoje marzenie!
Głosujemy po to aby Asia mogła to poczuć, aby zwykła dziewczyna z marzeniami wygrała z zawodowcem, aby pokazać, że pomoc znajomych i nieznajomych działa cuda, aby jej syn był z niej dumny i aby samotne matki wiedziały, ze i one mogą spełniać swoje marzenia i dla wielu wielu innych powodów :)
Dlatego liczę na Was :)
poniedziałek, 24 października 2011
ostatni urlop tego roku
Niedawno wróciłam z tygodniowego pobytu w Tunezji.
Niby nic niezwykłego, powiecie, Tunezja oklepana jest i okupowana przez turystów.
Tak, tak, zgadzam się, jednak moja podróż była niezwykła, choć krótka.
Pojechałam bowiem praktykować jogę na Saharze.
Pięć pełnych dni i nocy na tej niezwykłej pustyni, codzienna joga o wchodzie i zachodzie słońca, codzienna wędrówka z karawaną i zero świata zewnętrznego, zero cywilizacji rozwiniętej (nawet zegarki zostały w mieście), conocne podziwianie nieba usianego gwiazdami, świerszcze, porykiwania wielbłądów i herbata gotowana na ognisku.
I nie umiem Wam opowiedzieć, jak to wszystko było niesamowite. Próbuję ale kasuję kolejne zdania, bo nie chcę wprowadzać tu patetycznych tonów, grafomańskich tekstów.
Moje emocje zostawiam więc w sobie a wy popatrzcie na te kilka zdjęć :)
Napiszę Wam jeszcze jedno. Warto spełniać swoje marzenia, bo te spełnione robią miejsce na następne :) Ja kolejne już mam :)
Niby nic niezwykłego, powiecie, Tunezja oklepana jest i okupowana przez turystów.
Tak, tak, zgadzam się, jednak moja podróż była niezwykła, choć krótka.
Pojechałam bowiem praktykować jogę na Saharze.
Pięć pełnych dni i nocy na tej niezwykłej pustyni, codzienna joga o wchodzie i zachodzie słońca, codzienna wędrówka z karawaną i zero świata zewnętrznego, zero cywilizacji rozwiniętej (nawet zegarki zostały w mieście), conocne podziwianie nieba usianego gwiazdami, świerszcze, porykiwania wielbłądów i herbata gotowana na ognisku.
I nie umiem Wam opowiedzieć, jak to wszystko było niesamowite. Próbuję ale kasuję kolejne zdania, bo nie chcę wprowadzać tu patetycznych tonów, grafomańskich tekstów.
Moje emocje zostawiam więc w sobie a wy popatrzcie na te kilka zdjęć :)
Napiszę Wam jeszcze jedno. Warto spełniać swoje marzenia, bo te spełnione robią miejsce na następne :) Ja kolejne już mam :)
sobota, 8 października 2011
śniadanie
Kilka dni temu ukazało się w księgarniach polskie wydanie książki Sophie Dahl "apetyczna panna Sophie".
Nie planowałam kupować, ale po zapoznaniu się z egzemplarzem Oli, zmieniłam zdanie :) I to była trafna decyzja. Zakochałam się w tych prostych daniach, łatwych przepisach i niesamowitym efekcie.
Dzisiaj zrobiłam śniadanie z jednego z przepisów, który mnie bardzo zainteresował. I wiecie co, tak pysznego śniadania od dawna nie jadłam :)
Pieczone brzoskwinie z cynamonem i jogurtem waniliowym wg Sophie Dahl
4 dojrzałe, ale twarde brzoskwinie (wzięłam 2, po 1 na osobę)
1 łyżeczka mielonego cynamonu
1 łyżeczka cukru trzcinowego (dałam ciemne muscovado)
1 łyżka masła lub oleju (masło pasuje idealnie, ma cudowny zapach :))
2 szklanki jogurtu naturalnego (wzięłam szklankę jogurtu)
1 łyżeczka ekstraktu waniliowego (z braku ekstraktu i naturalnej wanilii, zastąpiłam cukrem wanilinowym)
1 łyżka syropu z agawy lub miodu (i w tym wypadku dokonałam zamiany na cukier trzcinowy)
Piekarnik rozgrzać do 230 stopni.
Umyć brzoskwinie, przepołowić i wująć pestki.
Ułożyć w brytfannie lub innym naczyniu do zapiekania.
Posypać każdą połówkę cynamonem, cukrem. Na brzoskwiniach położyć po kawałku masła, lub skropić olejem.
Zapiekać 10 minut.
Brzoskwinie podawać gorące, polane jogurtem.
Można przybrać świeżą miętą.
Brzoskwinie są obłędne! Po jednej na osobę to za mało. Sugeruję zaopatrzyć się w większą ilość :)
Jednakże pieczone brzoskwinie, nie były jedyną potrawą tego śniadania. Słoną część stanowiła obsmażana dynia śniadaniowa (przepis tu), ser solankowy sirene, muhammara czyli syryjska pasta z papryki i orzechów włoskich, chutnej ze śliwek, chleb razowy i pomidorki.
Do tego herbata z kardamonem.
I to była prawdziwa śniadaniowa uczta :) Kocham takie weekendowe śniadania i podobnych wam życzę :)
poniedziałek, 3 października 2011
galeria poszukiwana
Dzisiaj Pakamera poinformowała mnie o zakończeniu współpracy. Przyczyna: zbyt małe zainteresowanie niż oczekują. Tłumaczenie jest proste- Pakamera ostatnio na mnie nie zarabia.
Rozumiem, iż jest to transakcja wiązana, ale czuję się urażona formą, brakiem wcześniejszego uprzedzenia i ogólnym "pieprzeniem", że było nam miło, cenimy Twoje prace, etc, etc.
Także na chwilę obecną moje prace możecie znaleść w Brocante.
W ciągu kilku dni przeniosę do tej galerii wszystkie moje prace z Pakamery.
W związku z tą sytuacją poszukuję jakiejś przyjaznej galerii, gdzie mogłabym się wystawić. Polecacie coś?
Po powrocie z Sahary mam zamiar zabrać się znowu za pracę. I będzie to na pewno biżuteria stylizowana i inspirowana etniczną :)
Rozumiem, iż jest to transakcja wiązana, ale czuję się urażona formą, brakiem wcześniejszego uprzedzenia i ogólnym "pieprzeniem", że było nam miło, cenimy Twoje prace, etc, etc.
Także na chwilę obecną moje prace możecie znaleść w Brocante.
W ciągu kilku dni przeniosę do tej galerii wszystkie moje prace z Pakamery.
W związku z tą sytuacją poszukuję jakiejś przyjaznej galerii, gdzie mogłabym się wystawić. Polecacie coś?
Po powrocie z Sahary mam zamiar zabrać się znowu za pracę. I będzie to na pewno biżuteria stylizowana i inspirowana etniczną :)
wtorek, 20 września 2011
druga szansa
Czasami zdarza się tak, że coś, co na pierwszy rzut oka nadaje się tylko do kosza, potrafi okazać się czymś niewzwykłym.
Tak było z tym pierścionkiem.
Stary utwardzacz do emalii, w którym coś się wytrąciło, spowodował, ze emalia zamiast twardnieć zaczęła bąbelkować... podgrzanie palnikiem nie ustabilizowało jej a wręcz trochę przypiekło.
Myślę sobie- do wyrzucenia, ale szkoda mi tyle srebra marnować.Zeszlifuję więc wierzch. może spodnia warstwa będzie wyglądała lepiej.
Zdarłam i oniemiałam. Wyszło coś jak porowaty kamień, skała w kolorze fioletu przechodzącym miejscami do brązu. I te srebrne punkty, wypełnione emalią....
Jestem oczarowana i będę próbowała ten efekt powtórzyć :)
Tak było z tym pierścionkiem.
Stary utwardzacz do emalii, w którym coś się wytrąciło, spowodował, ze emalia zamiast twardnieć zaczęła bąbelkować... podgrzanie palnikiem nie ustabilizowało jej a wręcz trochę przypiekło.
Myślę sobie- do wyrzucenia, ale szkoda mi tyle srebra marnować.Zeszlifuję więc wierzch. może spodnia warstwa będzie wyglądała lepiej.
Zdarłam i oniemiałam. Wyszło coś jak porowaty kamień, skała w kolorze fioletu przechodzącym miejscami do brązu. I te srebrne punkty, wypełnione emalią....
Jestem oczarowana i będę próbowała ten efekt powtórzyć :)
sobota, 9 lipca 2011
szałwioluby
Dzisiaj krótko i nie dla wszystkich. Ale na pewno dla tych co lubią smak świeżej szałwii.
2 dni temu, podczas zakupów, pani sprzedająca zioła poleciła mi liście szałwii smażone w cieście naleśnikowym.
Dzisiaj zrobiłam i polecam :)
Przepis banalnie prosty:
Zrobić gęste ciasto naleśnikowe wg ulubionego przepisu.
Zanurzać w nim duże i dorodne liście świeżej szałwii.
Smażyć na głębokim oleju na złoty kolor.
Podawać od razu po szybkim odsączeniu na papierowym ręczniku.
U mnie w towarzystwie różowego wina gruzińskiego.
Pyszna przekąska w gorący wieczór:)
2 dni temu, podczas zakupów, pani sprzedająca zioła poleciła mi liście szałwii smażone w cieście naleśnikowym.
Dzisiaj zrobiłam i polecam :)
Przepis banalnie prosty:
Zrobić gęste ciasto naleśnikowe wg ulubionego przepisu.
Zanurzać w nim duże i dorodne liście świeżej szałwii.
Smażyć na głębokim oleju na złoty kolor.
Podawać od razu po szybkim odsączeniu na papierowym ręczniku.
U mnie w towarzystwie różowego wina gruzińskiego.
Pyszna przekąska w gorący wieczór:)
niedziela, 12 czerwca 2011
kuchennie
Dzisiaj będzie o eksperymencie kuchennym i około kuchennym.
Zapragnęłam dzisiaj zrobić chutney. Ale nie taki z przepisu, tylko skomponowany przeze mnie. Padło na truskawki. Ale truskawek nie miałam. No to śmigam do sklepu. I co? Zielone Świątki, wszystko zamknięte...
Wysłałam Grzesia na poszukiwanie owoców, a w między czasie usiadłam i zastanowiłam się jaki ten chutnej ma być.
Z czasów mojej przygody z bhakti yogą uwielbiałam chutnej jabłkowy. I pamiętam, że w przepisie tak ładnie opisali go: tak ostry, że nie można zjeść zbyt wiele i tak słodki, że nie można się mu oprzeć.
A więc mój truskawkowy właśnie taki będzie.
Potem przypomniałam sobie swoją ulubioną wersję truskawek, w karmelu, z pieprzem i ziołami.
A Grześ znalazł truskawki :)
Mój wymysł okazał się bardzo, bardzo udany. Dlatego dzielę się nim z Wami :)
Chutney truskawkowy Luli :)
Bardzo ostry!
1 kg truskawek
2 szklanki brązowego cukru ciemne muscovado (może być mniej, jeśli mamy naprawdę słodkie truskawki, może być też inny rodzaj cukru).
1 łyżka ghee lub oliwy
2 łyżeczki grubo mielonego czarnego pieprzu (lub mniej)
1/2 łyżeczki chilli w płatkach (można pominąć)
5 całych goździków
1 kora cynamonu długości ok 6 cm (lub łyżeczka mielonego)
1 łyżeczka nasion anyżu lub kopru włoskiego
szczypta soli
1 łyżka octu balsamicznego
1 łyżka świeżych grubo ciętych listków bazylii lub mięty (ja dałam bazylię).
Metoda:
Umyte i odszypułkowane truskawki przecinamy na pół.
Na patelni lub w rondlu rozgrzewamy ghee i wrzucamy korę cynamonu (jeśli mamy mielony, to dodajemy do na końcu), goździki. Następnie anyż, pieprz i chilli. Chwilę mieszamy. Nie możemy dopuścić do spalenia. Gdy przyprawy zaczną mocno pachnieć wrzucamy na patelnię truskawki. Szybko mieszamy, zwiększamy gaz i odparowujemy.
Trzeba często mieszać, bo truskawki lubią się przypalać.
Gdy zaczną gęstnieć dodajemy cukier (można stopniowo, aby nie przesłodzić), sól i ocet balsamiczny.
Po kilku minutach wrzucamy zioła, mieszamy i wyłączamy gaz. Gorący chutnej przekładamy do wyparzonych słoików i stawiamy na pokrywce.
Po ostygnięciu proponuję zapasteryzować.
Chutney jest doskonały do serów, mięs wszelakich. A jak ktoś lubi ostry smak to można jeść jak dżem, na kanapkach :)
Z tych proporcji wyszły 3 słoiczki. Będę robić jeszcze ich większą ilość. Za dobra to rzecz aby na rok mieć tylko 3 słoiczki ;)
Druga rzecz z którą chcę się z wami podzielić to bransoletka, którą wczoraj wykonałam.
Bransoletka z srebrnego widelca :)
Od dawna marzyła mi się taka bransoletka. Nawet widelec dawno temu zakupiłam. Ale wtedy nie zajmowałam się srebrem i nie miałam pojęcia, ze aby widelec uformować będę potrzebowała dobrego palnika, dobrego młotka, dobry stalowy rygiel do bransolet i mnóstwo cierpliwości w ciągłym wyżarzaniu grubego widelca. Widelec więc leżał i się kurzył i czekał na odpowiedni czas :)
Zapragnęłam dzisiaj zrobić chutney. Ale nie taki z przepisu, tylko skomponowany przeze mnie. Padło na truskawki. Ale truskawek nie miałam. No to śmigam do sklepu. I co? Zielone Świątki, wszystko zamknięte...
Wysłałam Grzesia na poszukiwanie owoców, a w między czasie usiadłam i zastanowiłam się jaki ten chutnej ma być.
Z czasów mojej przygody z bhakti yogą uwielbiałam chutnej jabłkowy. I pamiętam, że w przepisie tak ładnie opisali go: tak ostry, że nie można zjeść zbyt wiele i tak słodki, że nie można się mu oprzeć.
A więc mój truskawkowy właśnie taki będzie.
Potem przypomniałam sobie swoją ulubioną wersję truskawek, w karmelu, z pieprzem i ziołami.
A Grześ znalazł truskawki :)
Mój wymysł okazał się bardzo, bardzo udany. Dlatego dzielę się nim z Wami :)
Chutney truskawkowy Luli :)
Bardzo ostry!
1 kg truskawek
2 szklanki brązowego cukru ciemne muscovado (może być mniej, jeśli mamy naprawdę słodkie truskawki, może być też inny rodzaj cukru).
1 łyżka ghee lub oliwy
2 łyżeczki grubo mielonego czarnego pieprzu (lub mniej)
1/2 łyżeczki chilli w płatkach (można pominąć)
5 całych goździków
1 kora cynamonu długości ok 6 cm (lub łyżeczka mielonego)
1 łyżeczka nasion anyżu lub kopru włoskiego
szczypta soli
1 łyżka octu balsamicznego
1 łyżka świeżych grubo ciętych listków bazylii lub mięty (ja dałam bazylię).
Metoda:
Umyte i odszypułkowane truskawki przecinamy na pół.
Na patelni lub w rondlu rozgrzewamy ghee i wrzucamy korę cynamonu (jeśli mamy mielony, to dodajemy do na końcu), goździki. Następnie anyż, pieprz i chilli. Chwilę mieszamy. Nie możemy dopuścić do spalenia. Gdy przyprawy zaczną mocno pachnieć wrzucamy na patelnię truskawki. Szybko mieszamy, zwiększamy gaz i odparowujemy.
Trzeba często mieszać, bo truskawki lubią się przypalać.
Gdy zaczną gęstnieć dodajemy cukier (można stopniowo, aby nie przesłodzić), sól i ocet balsamiczny.
Po kilku minutach wrzucamy zioła, mieszamy i wyłączamy gaz. Gorący chutnej przekładamy do wyparzonych słoików i stawiamy na pokrywce.
Po ostygnięciu proponuję zapasteryzować.
Chutney jest doskonały do serów, mięs wszelakich. A jak ktoś lubi ostry smak to można jeść jak dżem, na kanapkach :)
Z tych proporcji wyszły 3 słoiczki. Będę robić jeszcze ich większą ilość. Za dobra to rzecz aby na rok mieć tylko 3 słoiczki ;)
Druga rzecz z którą chcę się z wami podzielić to bransoletka, którą wczoraj wykonałam.
Bransoletka z srebrnego widelca :)
A na nadgarstku wygląda tak:)
No i wreszcie go mam!
czwartek, 19 maja 2011
makaronów nowa porcja
Przypominam się, ze nadal istnieję i czasami coś robię :)
Ze względu na podwyżkę cen srebra i jednoczesnym zmniejszeniem moich funduszów ostatnio nieczęsto sięgam po ten metal.
Z moich zapasów recyclingowych zrobiłam sporo makaronów, które częściowo są już sprzedane, częściowo dostępne do kupienia i częściowo jeszcze nie wystawione.
Niestety, źródełko dzianinek w dobrej cenie wyschło. Na razie więc nic nowego nie powstaje. Możliwe, ze następne, które zrobię nie będą już z nurtu trashion, więc i ceny pójdą w górę.
Na razie jednak nowa porcja "starych" już naszyjników.
Mam jeszcze porcję broszek do makaronów z guzików, ale to następnym razem.
Ze względu na podwyżkę cen srebra i jednoczesnym zmniejszeniem moich funduszów ostatnio nieczęsto sięgam po ten metal.
Z moich zapasów recyclingowych zrobiłam sporo makaronów, które częściowo są już sprzedane, częściowo dostępne do kupienia i częściowo jeszcze nie wystawione.
Niestety, źródełko dzianinek w dobrej cenie wyschło. Na razie więc nic nowego nie powstaje. Możliwe, ze następne, które zrobię nie będą już z nurtu trashion, więc i ceny pójdą w górę.
Na razie jednak nowa porcja "starych" już naszyjników.
Mam jeszcze porcję broszek do makaronów z guzików, ale to następnym razem.
Subskrybuj:
Posty (Atom)