Twórczula

zimno, zimniej, nieprzyjemnie

2012-01-06T18:48:00.001+01:00

Z nosa cieknie, zatoki bolą, dreszcze łapią. Na dworze nieprzyjemny ziąb.

W takich momentach najlepiej się rozgrzać zupą.

Konkretna, mięsną, tłustą, ostrą, gorąca i kwaśną.

Soljanką :)

składniki:
200 g wieprzowiny
200 g cielęciny
... 200 g wołowiny
100 g wędzonki
2 l wywaru lub wody
2 cebule
2-3 ogórki kwaszone
1-2 ogórki konserwowe
100 g koncentratu pomidorowego
5-6 ząbków czosnku
1/2 kostki masła
olej/oliwa
20 zielonych oliwek
sól
pieprz

śmietana 18%
cytryna

przepis:
Pokrojone w kostkę mięsa przesmażamy na oleju wraz z posiekaną cebulą i czosnkiem.
Wędzonkę przesmażamy oddzielnie.
Mięso z cebulą zalewamy wywarem i wodą, dodajemy wędzonkę i gotujemy przez minimum pół godziny.
Ogórki kwaszone kroimy w kostkę i dusimy na maśle. Dodajemy do zupy.
Następnie dodajemy pokrojone w kostkę ogórki konserwowe, koncentrat pomidorowy i oliwki pokrojone w plasterki.
Doprawiamy do smaku solą i pieprzem (duuużo pieprzu) i gotujemy jeszcze kilkanaście minut.

Podajemy z kleksem śmietany i plasterkiem cytryny :)

Smacznego :)

spełniamy marzenie

2011-11-09T13:28:00.003+01:00

Edit 4.12:
kilka dni temu ukazała się pełna lista uczestników. Buka jedzie!!! Marzenie wygrane i to się liczy :)

***********************************************************************************
Edit 15.11:
Asia zdobyła 2 miejsce, czyli nie wygrała podróży swojego życia :(
Nie mniej zaciskajcie kciuki, bo organizator wybierze jeszcze jedną osobę z Polski, która dołączy do wyprawy. Zaciskajcie kciuki, aby wybrał Asię!

Bardzo wszystkim dziękuję za udział w głosowaniu.
Pomimo, ze Buka przegrała, to pokazaliśmy jak wielka siła jest w nas, przyjaciołach, znajomych i całkiem nieznajomych ludziach. Pokazaliśmy jak można fajnie i uczciwie walczyć pomimo brzydkich zagrywek popleczników przeciwnika i języka nienawiści jaki stosowali.

Dzięki! I angażujcie się w kolejne podobne akcje :)

***********************************************************************************

Moje Czytaczki i Obserwatorki, moi Czytacze i Obserwatorzy.

Mam, jak nigdy, ogromną prośbę.
Przyjaciółka moich znajomych, Asia Bukowska, alias Buka :), ma ogromne marzenie aby jechać za Koło Podbiegunowe, do Laponii.
Możemy jej to umożliwić, gdyż bierze udział w castingu na taką wyprawę! 330 km po śniegach i mrozach na psich zaprzęgach!

Aby spełnić to marzenie nie musimy zrobić wiele.

Jeśli macie konto na facebooku, klikacie w ten link i głosujecie na Asię (głosuje się raz).
Umieszczacie na swojej ścianie link do wydarzenia i rozsyłacie znajomym. Niech też zagłosują i niech namawiają swoich znajomych.

Jeśli nie macie konta na facebooku i nieć nie chcecie, to też możecie pomóc Asi :)

Rozsyłajcie mailem informacje i linki (ten i ten) do znajomych i proście o głosowanie i rozpowszechnianie.

Możecie też umieścić na swoim blogu poniższy baner i link do głosowania oraz link do wydarzenia.

Każdy sposób jest dobry :)

Głosowanie trwa do 15 listopada, a konkurencja Asi (mistrz Polski muszerów, czyli psich zaprzęgów) jest już tuż tuż.
Pan Grzegorz może sobie na taką wyprawę pojechać, dla Asi jest to jedyna szansa i ogromne marzenie.

Wyobraźcie sobie jakie to musi być piękne uczucie spełnić swoje marzenie!

Głosujemy po to aby Asia mogła to poczuć, aby zwykła dziewczyna z marzeniami wygrała z zawodowcem, aby pokazać, że pomoc znajomych i nieznajomych działa cuda, aby jej syn był z niej dumny i aby samotne matki wiedziały, ze i one mogą spełniać swoje marzenia i dla wielu wielu innych powodów :)

Dlatego liczę na Was :)

ostatni urlop tego roku

2011-10-24T22:07:00.001+02:00

Niedawno wróciłam z tygodniowego pobytu w Tunezji.
Niby nic niezwykłego, powiecie, Tunezja oklepana jest i okupowana przez turystów.

Tak, tak, zgadzam się, jednak moja podróż była niezwykła, choć krótka.
Pojechałam bowiem praktykować jogę na Saharze.

Pięć pełnych dni i nocy na tej niezwykłej pustyni, codzienna joga o wchodzie i zachodzie słońca, codzienna wędrówka z karawaną i zero świata zewnętrznego, zero cywilizacji rozwiniętej (nawet zegarki zostały w mieście), conocne podziwianie nieba usianego gwiazdami, świerszcze, porykiwania wielbłądów i herbata gotowana na ognisku.

I nie umiem Wam opowiedzieć, jak to wszystko było niesamowite. Próbuję ale kasuję kolejne zdania, bo nie chcę wprowadzać tu patetycznych tonów, grafomańskich tekstów.

Moje emocje zostawiam więc w sobie a wy popatrzcie na te kilka zdjęć :)

Napiszę Wam jeszcze jedno. Warto spełniać swoje marzenia, bo te spełnione robią miejsce na następne :) Ja kolejne już mam :)

śniadanie

2011-10-08T12:37:00.004+02:00

Kilka dni temu ukazało się w księgarniach polskie wydanie książki Sophie Dahl "apetyczna panna Sophie".

Nie planowałam kupować, ale po zapoznaniu się z egzemplarzem Oli, zmieniłam zdanie :) I to była trafna decyzja. Zakochałam się w tych prostych daniach, łatwych przepisach i niesamowitym efekcie.

Dzisiaj zrobiłam śniadanie z jednego z przepisów, który mnie bardzo zainteresował. I wiecie co, tak pysznego śniadania od dawna nie jadłam :)

Pieczone brzoskwinie z cynamonem i jogurtem waniliowym wg Sophie Dahl

4 dojrzałe, ale twarde brzoskwinie (wzięłam 2, po 1 na osobę)
1 łyżeczka mielonego cynamonu
1 łyżeczka cukru trzcinowego (dałam ciemne muscovado)
1 łyżka masła lub oleju (masło pasuje idealnie, ma cudowny zapach :))
2 szklanki jogurtu naturalnego (wzięłam szklankę jogurtu)
1 łyżeczka ekstraktu waniliowego (z braku ekstraktu i naturalnej wanilii, zastąpiłam cukrem wanilinowym)
1 łyżka syropu z agawy lub miodu (i w tym wypadku dokonałam zamiany na cukier trzcinowy)

Piekarnik rozgrzać do 230 stopni.
Umyć brzoskwinie, przepołowić i wująć pestki.
Ułożyć w brytfannie lub innym naczyniu do zapiekania.
Posypać każdą połówkę cynamonem, cukrem. Na brzoskwiniach położyć po kawałku masła, lub skropić olejem.

Zapiekać 10 minut.

W międzyczasie wymieszać jogurt z wanilią , syropem z agawy lub miodem.

Brzoskwinie podawać gorące, polane jogurtem.

Można przybrać świeżą miętą.

Brzoskwinie są obłędne! Po jednej na osobę to za mało. Sugeruję zaopatrzyć się w większą ilość :)

Jednakże pieczone brzoskwinie, nie były jedyną potrawą tego śniadania. Słoną część stanowiła obsmażana dynia śniadaniowa (przepis tu), ser solankowy sirene, muhammara czyli syryjska pasta z papryki i orzechów włoskich, chutnej ze śliwek, chleb razowy i pomidorki.

Do tego herbata z kardamonem.

I to była prawdziwa śniadaniowa uczta :) Kocham takie weekendowe śniadania i podobnych wam życzę :)

galeria poszukiwana

2011-10-03T15:23:00.000+02:00

Dzisiaj Pakamera poinformowała mnie o zakończeniu współpracy. Przyczyna: zbyt małe zainteresowanie niż oczekują. Tłumaczenie jest proste- Pakamera ostatnio na mnie nie zarabia.

Rozumiem, iż jest to transakcja wiązana, ale czuję się urażona formą, brakiem wcześniejszego uprzedzenia i ogólnym "pieprzeniem", że było nam miło, cenimy Twoje prace, etc, etc.

Także na chwilę obecną moje prace możecie znaleść w Brocante.
W ciągu kilku dni przeniosę do tej galerii wszystkie moje prace z Pakamery.

W związku z tą sytuacją poszukuję jakiejś przyjaznej galerii, gdzie mogłabym się wystawić. Polecacie coś?
Po powrocie z Sahary mam zamiar zabrać się znowu za pracę. I będzie to na pewno biżuteria stylizowana i inspirowana etniczną :)

druga szansa

2011-09-20T11:21:00.000+02:00

Czasami zdarza się tak, że coś, co na pierwszy rzut oka nadaje się tylko do kosza, potrafi okazać się czymś niewzwykłym.

Tak było z tym pierścionkiem.
Stary utwardzacz do emalii, w którym coś się wytrąciło, spowodował, ze emalia zamiast twardnieć zaczęła bąbelkować... podgrzanie palnikiem nie ustabilizowało jej a wręcz trochę przypiekło.

Myślę sobie- do wyrzucenia, ale szkoda mi tyle srebra marnować.Zeszlifuję więc wierzch. może spodnia warstwa będzie wyglądała lepiej.

Zdarłam i oniemiałam. Wyszło coś jak porowaty kamień, skała w kolorze fioletu przechodzącym miejscami do brązu. I te srebrne punkty, wypełnione emalią....

Jestem oczarowana i będę próbowała ten efekt powtórzyć :)

szałwioluby

2011-07-09T19:53:00.000+02:00

Dzisiaj krótko i nie dla wszystkich. Ale na pewno dla tych co lubią smak świeżej szałwii.

2 dni temu, podczas zakupów, pani sprzedająca zioła poleciła mi liście szałwii smażone w cieście naleśnikowym.
Dzisiaj zrobiłam i polecam :)

Przepis banalnie prosty:
Zrobić gęste ciasto naleśnikowe wg ulubionego przepisu.
Zanurzać w nim duże i dorodne liście świeżej szałwii.

Smażyć na głębokim oleju na złoty kolor.
Podawać od razu po szybkim odsączeniu na papierowym ręczniku.

U mnie w towarzystwie różowego wina gruzińskiego.

Pyszna przekąska w gorący wieczór:)

kuchennie

2011-06-12T19:31:00.001+02:00

Dzisiaj będzie o eksperymencie kuchennym i około kuchennym.

Zapragnęłam dzisiaj zrobić chutney. Ale nie taki z przepisu, tylko skomponowany przeze mnie. Padło na truskawki. Ale truskawek nie miałam. No to śmigam do sklepu. I co? Zielone Świątki, wszystko zamknięte...
Wysłałam Grzesia na poszukiwanie owoców, a w między czasie usiadłam i zastanowiłam się jaki ten chutnej ma być.

Z czasów mojej przygody z bhakti yogą uwielbiałam chutnej jabłkowy. I pamiętam, że w przepisie tak ładnie opisali go: tak ostry, że nie można zjeść zbyt wiele i tak słodki, że nie można się mu oprzeć.
A więc mój truskawkowy właśnie taki będzie.

Potem przypomniałam sobie swoją ulubioną wersję truskawek, w karmelu, z pieprzem i ziołami.

A Grześ znalazł truskawki :)

Mój wymysł okazał się bardzo, bardzo udany. Dlatego dzielę się nim z Wami :)

Chutney truskawkowy Luli :)
Bardzo ostry!

1 kg truskawek
2 szklanki brązowego cukru ciemne muscovado (może być mniej, jeśli mamy naprawdę słodkie truskawki, może być też inny rodzaj cukru).
1 łyżka ghee lub oliwy
2 łyżeczki grubo mielonego czarnego pieprzu (lub mniej)
1/2 łyżeczki chilli w płatkach (można pominąć)
5 całych goździków
1 kora cynamonu długości ok 6 cm (lub łyżeczka mielonego)
1 łyżeczka nasion anyżu lub kopru włoskiego
szczypta soli
1 łyżka octu balsamicznego
1 łyżka świeżych grubo ciętych listków bazylii lub mięty (ja dałam bazylię).

Metoda:
Umyte i odszypułkowane truskawki przecinamy na pół.
Na patelni lub w rondlu rozgrzewamy ghee i wrzucamy korę cynamonu (jeśli mamy mielony, to dodajemy do na końcu), goździki. Następnie anyż, pieprz i chilli. Chwilę mieszamy. Nie możemy dopuścić do spalenia. Gdy przyprawy zaczną mocno pachnieć wrzucamy na patelnię truskawki. Szybko mieszamy, zwiększamy gaz i odparowujemy.

Trzeba często mieszać, bo truskawki lubią się przypalać.

Gdy zaczną gęstnieć dodajemy cukier (można stopniowo, aby nie przesłodzić), sól i ocet balsamiczny.
Po kilku minutach wrzucamy zioła, mieszamy i wyłączamy gaz. Gorący chutnej przekładamy do wyparzonych słoików i stawiamy na pokrywce.

Po ostygnięciu proponuję zapasteryzować.

Chutney jest doskonały do serów, mięs wszelakich. A jak ktoś lubi ostry smak to można jeść jak dżem, na kanapkach :)

Z tych proporcji wyszły 3 słoiczki. Będę robić jeszcze ich większą ilość. Za dobra to rzecz aby na rok mieć tylko 3 słoiczki ;)

Druga rzecz z którą chcę się z wami podzielić to bransoletka, którą wczoraj wykonałam.

Bransoletka z srebrnego widelca :)

A na nadgarstku wygląda tak:)

Od dawna marzyła mi się taka bransoletka. Nawet widelec dawno temu zakupiłam. Ale wtedy nie zajmowałam się srebrem i nie miałam pojęcia, ze aby widelec uformować będę potrzebowała dobrego palnika, dobrego młotka, dobry stalowy rygiel do bransolet i mnóstwo cierpliwości w ciągłym wyżarzaniu grubego widelca. Widelec więc leżał i się kurzył i czekał na odpowiedni czas :)

No i wreszcie go mam!

makaronów nowa porcja

2011-05-19T11:21:00.000+02:00

Przypominam się, ze nadal istnieję i czasami coś robię :)

Ze względu na podwyżkę cen srebra i jednoczesnym zmniejszeniem moich funduszów ostatnio nieczęsto sięgam po ten metal.
Z moich zapasów recyclingowych zrobiłam sporo makaronów, które częściowo są już sprzedane, częściowo dostępne do kupienia i częściowo jeszcze nie wystawione.
Niestety, źródełko dzianinek w dobrej cenie wyschło. Na razie więc nic nowego nie powstaje. Możliwe, ze następne, które zrobię nie będą już z nurtu trashion, więc i ceny pójdą w górę.

Na razie jednak nowa porcja "starych" już naszyjników.

Mam jeszcze porcję broszek do makaronów z guzików, ale to następnym razem.

ogłoszenia twórczulowe

2011-03-25T15:49:00.003+01:00

Muszę zmartwić osoby, które myślą, bądź będą myślały, o wymianach ze mną.

Głównie z przyczyn finansowych rezygnuję na czas nieokreślony z wszelkich akcji wymiankowych. Obecnie nie mam nawet środków na zakup srebra :(

Oczywiście serdecznie zapraszam do zakupów. Niebawem pojawią się nowe makarony, w sam raz na wiosnę:) Są właściwie już prawie gotowe, tylko czekają na zrobienie im zdjęć. Może też w ramach niedopuszczania do zesztywnienia palców przygotuję nową porcję minilulków. Jednak wpierw muszę skupić się na usunięciu bólu kręgosłupa po niefortunnej terapii.

minilulki

2011-03-12T19:34:00.008+01:00

Nie ukrywam mojego mniejszego zainteresowania "składakami" czyli biżuterią z drutu i koralików. Wolę wytaczać cięższą machinerię w postaci palnika młotków, szlifierek, cęgów etc.

Nie przeczę jednak, że taka biżuteria nie może być piękna. Srebro i minerały w połączeniu z oksydą i lookiem starego srebra.
Mmmm, składaki mogą być naprawdę piękne :)

Stwierdziłam więc, ze czemu nie, zrobię i trochę takich kolczyków (tak, tak, znowu kolczyki).
W byciu na przekór sobie posunęłam się jeszcze dalej i zrezygnowałam z dużych form. I tak powstało duuuużo minilulków :)

Kolejność prezentacji przypadkowa ;)

Limonki z Persji

2011-03-06T20:06:00.003+01:00

Kolejne kolczyki z emalią barwioną miką. Leżały sobie i się kurzyły, aż w końcu zlitowałam się. Zrobiłam zdjęcia i pokazuję.

Pierwsze takie z naprawdę dużych. Będzie ich więcej ale jednak muszę zakupić sobie rygiel metalowych do bransolet.

A zieleń... soczysta i wiosenna i ładnie się nazywa Persian lime. Ciekawe czy w Iranie limonki są w tak pięknym kolorze?
Poza tym wreszcie dzisiaj odczyściłam biżuteryjny złom z Syrii i od razu machnęłam sobie 2 pary kolczyków. Jedną trzeba jeszcze dokończyć i wypełnić pewne elementy emalią.
Jedna para jest już gotowa. Są duże, ciężkie i mocno dzwonią :)
Do ciężkości muszę się przyzwyczaić, ale poza tym to jest to co lubię :)

Zdjęć jeszcze nie mam, ale nie omieszkam się pochwalić ;)

pojawiam się i znikam

2011-03-02T20:21:00.006+01:00

a nawet znikam i pojawiam się.
Przepraszam za milczenie wszystkie czytaczki i wszystkich czytaczy.
Nie miałam serca do bloga. Przez myśl przemknęło mi nawet, żeby go zlikwidować. Po czym musiałam przespać się z tym pomysłem i ostatecznie go odpędziłam. Nie wiem jak jednak będzie z regularnością postów. Mam nadzieję, ze to tylko czasowa niemoc i przejdzie mi, przeminie.Przez ten czas niewiele robiłam, za to borykałam się ze zdrowiem, a dokładnie z brakiem odporności.

To co wyszło spod moich rąk, to troszkę srebrnych składaków, kilka prostych lutowańców, troszkę sutaszu.
Najciekawszą nowością, która przypadła mi do gustu to barwienie emalii mikami. Na razie tego niewiele, ale na pewno pójdę w tym kierunku.
A skoro o tym piszę, to proszę bardzo, pierwsze barwienie mikami złotą i malinową:

I to na tyle po przerwie.

nowa obsesja

2010-11-26T18:50:00.005+01:00

Zaczęłam robić czekoladowe pralinki!

Fantastyczna sprawa. I pyszna. I można wyżyć się zarówno kulinarnie jak i twórczo.

Pierwsze były prezentem.Dwa nadzienia w skorupkach z gorzkiej czekolady. Z mlecznej czekolady z cynamonem i likierem czekoladowym i z białej czekolady z żurawiną i likierem czekoladowym.

Oba przepyszne.

Skorupki ozdobione białą i mleczną czekoladą, perełkami cukrowymi i pałeczkami czekoladowymi.

Drugie podejście do tematu to nadzienie z gorzkiej i mlecznej czekolady z cynamonem i likierem pomarańczowym.

Zewnętrzne skorupki są z gorzkiej czekolady a wewnętrzne z mlecznej.

Ozdobiłam je złotem spożywczym, czekoladowymi ziarnami kawy, cukrowymi perełkami i mleczną czekoladą.

Czekoladki zanoszę do pracy. Chyba wprawię wszystkich w osłupienie ;)

A przepis jest naprawdę prosty.

Potrzebujemy
silikonową foremkę
pędzelek

na skorupki:
200 g czekolady (albo mleczna albo gorzka. Nie mieszajcie obu razem.)

na nadzienie:
100 g czekolady
50 g śmietanki tortowej
dodatki smakowe wedle upodobania

ewentualne ozdoby do dekoracji pralinek

W kąpieli wodnej rozpuszczamy partiami czekoladę na skorupki.
Pędzelkiem rozprowadzamy roztopioną czekoladę we wnętrzu foremek. Zostawiamy do wyschnięcia. Czynność powtarzamy jeszcze dwukrotnie.

W trakcie wysychania ostatniej warstwy skorupki szykujemy nadzienie. W ganku podgrzewamy śmietankę z przyprawami. Jak się zagotuje dodajemy czekoladę. Mieszamy do rozpuszczenia czekolady i połączenia składników. Zostawiamy do przestygnięcia ale nie zakrzepnięcia.

Skorupki napełniamy nadzieniem do 3/4 wysokości. Zostawiamy do zakrzepnięcia.

Rozpuszczamy pozostałą czekoladę na skorupki i dopełniamy do końca foremek. Zostawiamy do całkowitego wyschnięcia i stwardnienia. Teraz delikatnie wyjmujemy z foremek i ozdabiamy.

Pralinki przechowujemy w chłodnym miejscu.

Smacznego i twórczego :)

boza. kulinarne odkrycie

2010-11-07T13:28:00.004+01:00

Niedawno natknęliśmy się na dziwny napój. A właściwie na samą jego nazwę "boza". Cóż to jest ta boza?

Poszukiwania w necie zaprowadziły nas do ciekawej wzmianki, że w przedwojennym Białymstoku imigranci z Macedonii wyrabiali ten napój i sprzedawali z dużym powodzeniem (poczytajcie tutaj) razem z chałwą.
Ogólne informacje na temat bozy znalazłam na wikipedii. I nagle doznałam olśnienia!
Przecież w cudownej książce Beaty Lipov "Bułgaria na talerzu" jest przepis na ten intrygujący napój!
Beata, dziękuję Ci za ten przepis :)

Niecały tydzień temu nastawiłam zaczyn, następnie właściwy napój, i dzisiaj spijamy efekty.
A G. aż poleciał po chałwę :)

Boza to dziwny napój. Fermentowany, gęsty, kwaśno słodkawy. Jeśli lubicie napoje fermentowane jak kwas chlebowy (ale nie ten w plastikowych butelkach tylko domowy) czy podpiwek, to spróbujcie sobie bozy. Myślę, ze przypadnie do gustu także miłośnikom domowego chleba na zakwasie.

Może nie przypaść Wam do gustu, ale jeśli jednak przypadnie, to będziecie ją często robić :)
Ja już nastawiałam kolejną porcję :)
Bozę robiłam z połowy proporcji, ale podaję ilości za książką.

Zakwas:
2 łyżki przypieczonej na bladoróżowy kolor mąki
1 łyżka cukru
1 szklanka przegotowanej wody.
Składniki łączymy w słoju, nakrywamy ściereczką i odstawiamy w ciepłe miejsce na 2-3 dni aż zacznie fermentować.

Boza:
5 litrów wody
2 szklanki mąki
2 szklanki cukru
1 szklanka zakwasu
Mąkę przypiekamy na bladoróżowy kolor. Ważne jest aby ją cały czas mieszać, żeby się nie przypaliła.
Mąkę rozprowadzamy w niewielkiej ilości letniej wody, uważając aby nie powstały grudki.
Masę wlewamy do pozostałej wody, dodajemy cukier i dokładnie mieszamy. Garnek z płynem stawiamy na gaz, mieszając od czasu do czasu doprowadzamy do wrzenia. Zmniejszamy ogień i gotujemy jeszcze 10 minut mieszając cały czas.
Odstawiamy do wystygnięcia. Do letniego płynu dodajemy szklankę zakwasu i odstawiamy garnek w ciepłe miejsce na 2- 3 dni aż zacznie fermentować.
Przelewamy do butelek i wstawiamy do lodówki.

Bozę pijemy schłodzoną.

Mi osobiście smakuje posypana cynamonem.

Jeśli zasmakuje Wam ten przedziwny napój to zostawcie sobie szklankę jako zaczyn do następnej produkcji. Może postać przez kilka dni w lodówce.

taką jesień kocham

2010-10-31T18:46:00.005+01:00

Dużo światła, czyste niebo

Piękne, ciepłe kolory jesiennych liści

I czerwone owoce cisu na zielonych gałązkach

Mam nadzieję, że jutro będzie równie piękna pogoda
Jutro spacer po Cmentarzu Żydowskim.

dyniowa przegryzka

2010-10-29T19:45:00.005+02:00

Czyli pieczone pierożki z nadzieniem z dyni i sera lor.

Zacznę od początku. Od moich pierogowych inspiracji.
Przepis na pyszne pieczone pierożki z ziemniakami i fetą znalazłam u Liski. Jak to u mnie, odkładałam ich zrobienie na bliżej nieokreślone "później". A to skończył się ser solankowy, a to nie było czasu...
Jednak w zeszłym tygodniu dostałam przesyłkę z kilogramem domowego sera lor.
Jest to turecki ser wyrabiany z serwatki. Bardzo śmietankowy, delikatny. U nas powszechnie znanym serem serwatkowym, takim jak lor, jest ricotta.
Myśląc co z niego zrobić, przypomniałam sobie i o Festiwalu Dyni i o przepisie Liski.

Oto moja wersja pieczonych pierożków z nadzieniem dyniowo -serowym.

Ciasto:
400 g mąki
200 g oliwy (Liska dawała masło, ja jednak wybrałam zdrową oliwę)
2 łyżki śmietany
1/2 łyżeczki soli1 jajko

Wyrobione ciasto przykryłam ściereczką i odstawiłam na czas przygotowania farszu.

Farsz:
130 g sera lor
350 g puree dyniowego (przepis u Bei)
2 łyżki oliwy1 duży ząbek czosnku (uprzednio podsmażonego na oliwie)
2 łyżeczki suszonego tymianku
białko z 1 jajka
pieprz
sól
prażone pestki dyni (opcjonalnie)

Rozgnieciony ser lor mieszamy z dyniowym puree, czosnkiem i oliwą. Doprawiamy tymiankiem, pieprzem i solą. Dodajemy pestki dyni. Na końcu dodajemy białko.
Ciasto rozwałkowujemy na grubość ok 3 mm i szklanką wycinamy koła. Nakładamy na nie łyżeczkę farszu. Składamy na pół i zlepiamy.
Pierogi układamy na blasze wyłożonej papierem do pieczenia i smarujemy mieszanką żółtka, śmietany i odrobiny wody lub mleka.
Wkładamy do piekarnika rozgrzanego do 180 stopni.
Pieczemy około 30- 40 minut.

Nie lubię ilości składników podawanych wagowo. Tak na prawdę robiłam te pierożki przeliczając wartości na oko ;) Ale oczywiście nie zapisałam ilości na szklanki, dlatego podałam w gramach.

A teraz w piekarniku siedzi ciasto dyniowe. Trochę eksperymentalne, więc nie wiem jaki będzie efekt. Ale pachnie zachęcająco :)

festiwal dyni

2010-10-26T21:02:00.008+02:00

Nie byłabym sobą gdybym nie zrobiła nic dyniowego na Festiwal Dyni.
Kocham dynie ale nadal się ich uczę. Tak samo mam z bakłażanem.

Nadal mam w głowie Syrię, więc wpadłam na pomysł aby przedstawić dynię w odsłonie blisko wschodniej.
Nie było to łatwe wyzwanie. Przewertowałam całą książkę kucharską zakupioną w Damaszku, przewertowałam inne książki z, choć, kilkoma przepisami arabskimi.
W końcu sięgnęłam po niesamowitą książkę Silveny Rowe "Purple Citrus and Sweet Perfume".

Dyniowy hummus z za'atarem

450 g dyni (waga po obraniu i wypestkowaniu)
4 łyżki oliwy
3 ząbki czosnku, przeciśnięte przez praskę (ja dałam 1 duży)
3 łyżki soku z cytryny (z braku cytryny dałam 2 łyżki melasy z granatów)
1 łyżka za'ataru (mozna zastąpić tymiankiem, oregano, bazylią a najlepiej mieszanką tych ziół)
3 łyżeczki mielonego kuminu
1 łyżka tahini (tahini można przygotować samemu miksując sezam z odrobiną oleju)
2 łyżki prażonych pestek dyni (opcjonalnie)
sól do smaku

Dynię wysmarować lekko oliwą, oprószyć sola i upiec do miękkości w piekarniku (około 35 minut w 200 stopniach). Ostudzić.

Zimną dynię zmiksować z oliwą, czosnkiem, sokiem z cytryny, za'atarem, kuminem i tahini. Doprawić do smaku solą. Można dodać trochę przegotowanej wody, zwłaszcza jeśli upieczona dynia była sucha.

Podawać skropioną oliwą i posypaną pestkami dyni. Można też dodać dodatkową porcję za'ataru.

Hummusy wszelakie stosuję jako pastę do chleba. Śniadanie idealne do pracy :)

i poszli w suk

2010-10-11T21:19:00.008+02:00

A nawet w miasto. Czyli przerwanej relacji ciąg dalszy.

Wspominałam Wam, ze rozchorowałam się przed wyjazdem?
Oczywiście nie wyleczyłam się, oczywiście lot był wyjątkowo uciążliwy a nieprzespana noc dała się we znaki.
Musieliśmy więc tego pierwszego dnia zwolnić tempo i przede wszystkim odwiedzić miejscową aptekę.Utwierdziłam się tylko, że w Indiach czy na Bliskim Wschodzie aptekarz pomoże skuteczniej niż polski lekarz.
Ale wracam do naszego pierwszego dnia w Damaszku, w Syrii, na Bliskim Wschodzie.
Po wyjściu z hotelu dostaliśmy arabskim obuchem w łeb.
Na ulicach życie tętni, jest głośno, gwarno, tłoczno. Dociera do nas mnóstwo zapachów, nasze oczy widzą fantastyczne rzeczy.
Jak na przykład witryny z takimi słodyczami:Docieramy do granicy starego miasta. Tu sycimy oczy i nosy widokami i zapachami
kawysoczystych ananasów
słodkich daktyli
mięciutkich, włochatych myjeki najsłynniejszego oliwkowego mydła z Aleppo

Potem chodzimy po uliczkach najdłużej zamieszkałego miasta świata
słuchamy śpiewu ptaszków mieszkających w klatkach a zawieszonych na domuSpragnieni orzeźwiamy się sokiem z zielonych mandarynek wyciśniętych na miejscu, na naszych oczach. Jest kwaśny i aromatyczny. Doskonały na duży upał.

Na upał też jest dobre wnętrze meczetów. Zawsze chłodniejsze, spokojne, ciche.
Zaglądamy jak tylko dopadnie nas zmęczenie

Docieramy na główny, bardzo tłoczny suk. Tutaj natłok ludzi, dzięków, zapachów i emocji jest ogromy
ale można się ochłodzić pysznymi lodami

z pistacjami

I bańkami mydlanymi :)

A wieczorem oglądamy i podziwiamy pusty suk. Cichy, dyskretnie oświetlony.

Przeziębienie i zmęczenie oraz natłok emocji dały mi się tego dnia we znaki. Po tym dniu się czułam jakbym zderzyła się czołowo z rozpędzonym pociągiem "Bliski Wschód". Padłam. Spałam dobrze. A lekarstwa działały i szykowały mnie na kolejny dzień.

Miłego oglądania :)

nocny spacer czyli nie taki Bliski Wschód straszny

2010-10-04T19:35:00.006+02:00

Wiem, wiem, już tupiecie z niecierpliwości nogami i puszczacie dym nosami ze złości. No bo jak to, napisała, że wróciła, wrzuciła 2 zdjęcia i cisza?

A ja na prawdę nie wiem od czego zacząć!
To chyba po prostu zacznę od początku.

Do Damaszku przylecieliśmy o fascynującej godzinie 4 w nocy. Po formalnościach, wymieniliśmy trochę pieniędzy i poszliśmy szukać autobusu do centrum miasta (oddalonego od lotniska o 35 km).

Noc była ciepła, grały świerszcze a my byliśmy zmęczeni. Przysypiając w autobusie dojechaliśmy na przystanek końcowy. Ania z MultiKulti pisała mi, że do naszego miejsca docelowego jest niedaleko i że można się przejść. A więc nie znając miasta, o godzinie 5:30 zrobiliśmy sobie spacerek z bagażami. Strasznie?

Ależ nie! To było nasze pierwsze zetknięcie ze słynną Syryjską uprzejmością względem gości. Każdy zagadnięty w nocy przechodzień wskazywał nam kierunek. Prawidłowy kierunek. Witał w Syrii i życzył miłego poranku!
W Polsce nie do pomyślenia!

Tak więc plac Al-Marjah znaleźliśmy szybciutko i bez problemu.
Jeszcze przed rozpoczęciem poszukiwań hotelowych spotyka nas kolejna "ludzka" niespodzianka.
Stoimy, rozglądamy się, widzimy grupkę młodych chłopaków. Nażelowani, wypachnieni, ubrani jak na dyskotekę (mordownie raczej a nie klub). Jednym słowem przypominają trochę odstawionych dresików. Nawyk z Polski zapalił czerwoną lampkę. Chłopaki podchodzą śmiejąc się, ciekawie zaglądają nam w twarz i witają " salam alejkum".
"Alejkum salam" odpowiadamy i żegnamy się uśmiechami.
I tak było już do końca pobytu w Syrii.

Z hotelem udało się za 3 podejściem. Kto jeszcze nie wie, temu wyjaśniam, że nasze wyjazdy są zawsze budżetowe i sypiamy w miejscach bezgwiazdkowych, chociaż jednak nie w pchlich norach.
Tym razem nasz pokój okazał się uroczą dobudówką na dachu 5-piętrowego budynku. 2 pomieszczenia i łazienka. Czysta pościel i kilka dziur w ścianach. Zero robali. Warunki absolutnie wystarczające i zadowalające.

Fragment naszego dachu z naszym praniem

I widok z dachu na górę Qasyun z której to można podziwiać niesamowitą nocną panoramę Damszku
Jeszcze tylko śniadanie (falafel, bakłażan i sok z guavy) i kilka godzin snu.

A potem ruszamy w miasto!

Ale o tym następnym razem ;)

między chlebem a praniem

2010-09-29T19:47:00.003+02:00

Niektórzy z Was już wiedzą, że wróciłam w poniedziałek.

Oficjalnie witam się jednak dopiero teraz ;)

Wiecie jak to jest. Trzeba się rozpakować, zrobić prania, odebrać Iggiego, zrzucić zdjęcia, iść do pracy, przyzwyczajać się do temperatury niższej o 20 stopni i milion innych spraw.

Ogarniam się więc powoli, bardzo powoli...

W ramach oficjalnego powitania 2 zdjęcia z Damaszku.

Meczet Umayyadów. Największy meczet w Syrii. Ba! Jeden z największych i najstarszych na świecie!
Więcej szczegółów podam przy okazji innych zdjęć z tego niezwykłego miejsca.

Nocny widok na Damaszek z góry Qasyun.

Kosztowało nas to majątek (taksówki, herbatka i szisza) ale było warto. Widok oazy jaką jest Damaszek oszałamia!

Tymczasem zabieram się za pieczenie chleba.

jesień zostawiam za sobą

2010-09-13T15:52:00.003+02:00

Za chwileczkę wychodzę z pracy i jadę na lotnisko. W nocy będę w Damaszku :)

Do zobaczenia za 2 tygodnie!

Stary Damaszek nocą. Foto Pascal Meunier

Polecam inne jego zdjęcia, są naprawdę magiczne!

jeże wciągają

2010-09-10T22:57:00.005+02:00

Na Jeżyńcu jest już pierwszy post o naszym kochanym Iggym :)

Czytajcie, oglądajcie zdjęcia. Możecie też się dowiedzieć mnóstwa ciekawostek o jeżach afrykańskich. A nóż zapragniecie takiego przygarnąć do siebie :)

Ale ostrzegam, pomimo, że jeże nie są typowymi "pet'ami" to są bardzo wciągające. Urokliwe, kochane, dobre dla zapracowanych.

Wracając do Iggiego, to wrzucam jeszcze ostatnie fotki.

Iggy i jego ulubiony polarowy "pierożek".

Ostatnie odkrycie Iggiego, czyli zakurzone czeluści pod szafką.
Wpuszczenie jeża uświadomiło mi, ze mam w mieszkaniu strefy niesprzątane od dawna. Ale uwaga, jeże też sprzątają! Białymi brzuszkami ścierają kurz z podłogi a igłami ściągają z wyżej położonych partii.

Po wyjęciu nie mamy jeża tylko kurzojeża ;) i to szarobrzuchego.

To samo miejsce, ale już zaciemnione, bo jeże lubią ciemne czeluście mieszkań.

To są ostatnie zdjęcia Iggiego przed dwu tygodniową przerwą, musimy się spakować a ja dodatkowo muszę się wyleczyć (cud by się przydał). Nie będziecie jednak za nim tęsknić, wystarczy wejść na Jeżyniec. My za to już tęsknimy.

jeżowe wieści

2010-09-10T11:59:00.006+02:00

Kochani, wiem, że Iggy ma wśród Was wiele fanek i wielbicielek, fanów i wielbicieli :) Mam nadzieję, że i inne jeże wzbudzają w Was ciepłe uczucia, także nasze rodzime.

Dzisiaj znalazłam na Allegro aukcję charytatywną na rzecz poszkodowanych jeży z okolic Wrocławia. Cegiełka to koszt 1 zł, czyli naprawdę niewiele. Proszę, przyłączcie się do pomocy tym fantastycznym zwierzakom.

Aukcję znajdziecie TU

Iggy został dzisiaj przekazany do zaprzyjaźnionej domowej hodowli, do Jeżyńca. Jeżyniec bardzo nam pomógł w pierwszych momentach Iggiego w domu. Teraz zaoferował się zaopiekować nim w czasie naszej nieobecności w domu.
Pobyt Iggiego w Jeżyńcu może zaowocuje pojawieniem się małych igiełek na świecie, za co trzymamy mocno kciuki :)

Jeżyńcu drogi, bardzo, bardzo Wam dziękujemy :)

Wiedząc, że Iggy jest w najlepszych z możliwych rąk, będziemy mogli spokojnie udać się na urlop. To już w poniedziałek :)
Tymczasem leczę się z przeziębienia i już zaczynam tęsknić za tym małym iglakiem.

Warszawa Singera i Kroke

2010-09-04T22:05:00.003+02:00

Byliśmy wieczorem na koncercie Kroke i Nigel'a Kennedy organizowanym w ramach festiwalu Warszawa Singera.

Kto z Was nie zna Kroke, niech sobie posłucha. Muzyka jest porywająca chociaż nie jest łatwa.

Dzisiaj nie zrobiłam żadnych zdjęć. Tłumy były ogromne, sceny nie widziałam. Natomiast doskonałe nagłośnienie pozwoliło rozkoszować się muzyką patrząc w ciemniejące niebo :)

Dwa lata temu mieliśmy szczęście być na ich kameralnym koncercie. Mogłam stać pod sceną i robić zdjęcia a potem mogliśmy z nimi porozmawiać, kupić płyty i dostać autograf :)

Fotki są właśnie z tamtego muzykowania.

Jak dla mnie jest to jeden z lepszych zespołów grających muzykę klezmerską a gościnny występ Nigela dodał do niej niesamowitego pazura, wręcz rockowego.

coś nowego

2010-09-04T16:33:00.004+02:00

Ostatnio nic nie robię, nie mam czasu. No, prawie nic.
Szykuję kolce na wymiany i tak przy okazji powstały te dwie pary.

Landryny z jadeitem soho

Morskie stwory z onyksem

jeżyk w wielkim mieście

2010-08-23T19:48:00.006+02:00

W niedziele wieczorem Iggy zwiedzał Warszawę.

Pospacerował po Starówce, odpoczął na murku pod kolumną Zygmunta i wspiął się na wieżę widokową aby podziwiać piękne widoki otulonej w wieczór Warszawy.

A my uwieczniliśmy go na tle migoczących świateł starówkowych knajpek :)

wiza

2010-08-21T20:52:00.001+02:00

Już jest, świeżutka, cieplutka, odebrana wczoraj :)

Iggiego poznawanie świata

2010-08-07T23:12:00.002+02:00

Czy kolendra nadaje się do jedzenia, czy jest smaczna?
Na pewno ciekawie pachnie :)

Ale chyba nie jest tak smaczna...

Uczestnicy: Iggy, kolendra i obiektyw 50 mm

nietypowa wymiana

2010-08-07T10:12:00.008+02:00

W kwietniu szukałam chętnej osoby do zrobienia dla mnie etykietek.

Zgłosiła się do mnie Kasia z Manualnie.pl z bardzo fajnym projektem. Troszkę go doszlifowałyśmy i umówiłyśmy się, że za etykietki zrobię biżuterię. Taka inna wymianka :)Kasi zrobiłam mocno ruchome kolczyki z pomarańczową emalią. Przy najdrobniejszym ruchu głowy podzwaniają delikaynie.

I kolczyki z perłą na drapanych blaszkach i ręcznie robionych biglach z kulką.

Obie pary surowe ale każda w innym stylu.

Kasia zrobiła mi piękne etykietki.

Etykietki są z czarnych matowych kartoników i białych o różnych fakturach:
matowy, perłowy, w prążki, paseczki i o fakturze płótna.

Czarne kółka są podklejone. Nadaje to efektu lekkiej trójwymiarowości.

I oczywiście piękne nadruki :)

Jestem bardzo zadowolona :) Etykietki pięknie prezentują się na czarnych pudełeczkach w które pakuję swoją biżuterię.

w głębi duszy

2010-07-23T10:36:00.001+02:00

Kontynuując "duszowy" temat, zaglądamy naszymi trzecimi oczami w głąb duszy, jak najgłębiej, na samo dno...

Czy spodoba nam się to co tam znajdziemy?
Może będzie za zaledwie ziarenko nas samych a może cały wszechświat... A może będzie głęboka i mroczna, że będziemy musieli ją rozświetlić aby coś dostrzec?

Głębię duszy rozświetla piękny, czysty cytryn w formie polerowanych bryłek.
I detale:

Metoda wykonania, narzędzia i materiały takie same jak poprzednio

spójrz w głąb duszy

2010-07-20T23:30:00.007+02:00

Coś chciałam napisać ale wyleciało mi z głowy co. Od tygodnia mam wysoką temperaturę. Jutro kończy mi się zwolnienie, ale nie czuję się na siłach do pracy, nawet na wyprawę do lekarza. Całe dnie właściwie przesypiam.

Chorowanie jest do bani. Zawsze wydaje mi się, ze jak będę chora siedzieć w domu to będę w stanie coś robić. I zawsze okazuje się, że nie mam na nic sił. Mogę tylko spać.

Ale skoro się obudziłam i mam odrobiny sił na klikanie, to coś Wam pokażę.
"Duszowe" kolczyki, jedne z dwóch wykonanych jakiś czas temu.

Para dodatkowych oczu do zaglądania w głąb duszy...

Te piękne markizy i oponki to oczywiście lapis lazuli z inkluzjami pirytu (uwielbiam).
I szczegóły:

Kolczyki zrobiłam młotkowanej na krawędziach blachy srebrnej. Kształt gałek nadałam za pomocą mojej wspaniałej anki i punc. Całość zaoksydowana i częściowo wypolerowana i zmatowiona.

Jak mi się te kolczyki podobają!

Wybaczcie dziwny ton, temperatura wróciła. Kończę bo zaraz zacznę bredzić.

kanapka z miodem

2010-07-18T22:31:00.005+02:00

Nie ma jak w takie upały się rozchorować.
Jak byłam dzieckiem to najwyżej załatwiałam sobie gardło lodami pochłanianymi w nadmiarze. Choroba spowodowana przyjemnością :)

A teraz mój stan zawdzięczam klimie, której szczerzę nienawidzę. Wolę chłodzić się wiatraczkiem niż mrozić tym cholerstwem. Dlatego cudownie mi w domu :) A zapowiada się, ze będę w nim dłużej.
Wiecie co na przeziębienie jest dobre? Miód oczywiście.Dzisiaj u mnie plaster miodu, kanapka z miodem. Słodko i miodowo :)
Naszyjnik z bursztynem i emaliowanym wisiorem. Mix z inspiracją biżuterią plemienną, ukochaną emalią, miodem i bursztynem i chłodnym srebrem.

Całość wygląda tak:

I szczegóły:

Zrobiłam się głodna na kanapkę z miodem. Wiem, że godzina jest wyjątkowo nieprzyzwoita jak na jedzenie, ale sprawię sobie tą małą przyjemność: tost z najlepszym, naszym polskim, miodem :)

tęsknie do niego przez caly rok

2010-07-17T16:54:00.006+02:00

Przez cały rok z niecierpliwością czekam na lato i na upały.

Mimo tego, iż takie temperatury są męczące to naprawdę się z nich cieszę. Między innymi ze względu na tarator!

Tarator to chłodnik bułgarski. Jednak podobne przepisy pojawiają się w kuchni greckiej, tureckiej, syryjskiej. Są różne odmiany, różne gęstości, tekstury, dodatki.

Ja lubię ten:

2 duże ogórki wężowe lub 6- 7 gruntowych, obranych i pociętych na cienkie plasterki
pół pęczku koperku grubo pociętego
1 filiżanka grubo siekanych orzechów włoskich
2- 3 ząbki czosnku przeciśnięte przez praskę
1 duży jogurt bałkański
2 łyżki oliwy
sól do smaku
zimna woda mineralna

W misce łączymy ogórki, koperek, orzechy, czosnek i jogurt. Mieszamy dodając stopniowo wodę mineralną do uzyskania odpowiedniej konsystencji (ja lubię gęsty, więc nie dodaję jej zbyt wiele). Doprawiamy solą do smaku i oliwą. Wstawiamy do lodówki do schłodzenia. Sugeruję co najmniej godzinę. Wtedy nie dość, że chłodnik będzie przyjemnie chłodny to i smaki pięknie się połączą.

Bezpośrednio przed podaniem można skropić tarator oliwą z oliwek lub podać z kostką lodu dla dodatkowego chłodzenia.

Jeśli odciśniemy ogórki z soku i nie rozcieńczymy jogurtu wodą to otrzymamy coś na wzór tzatzików tylko z dodatkiem orzechów. Tak więc tarator może być doskonałym dipem :)

poławiacze pereł

2010-07-17T12:09:00.004+02:00

Jest tak gorąco, że w ramach chłodzenia stosuję nawet wyobraźnię i myślenie.

Wzięłam dzisiaj te kolczyki do rąk i od razu w wyobraźni przeniosłam się do chłodnych wód morza, do zimnych i ciemnych kolorów w głębinach, do światła, gdzieś w górze, rozświetlającego powierzchnię wody ale nie dającego żaru.

Dzisiaj chciałabym wydobywać perły z perłopławów leżących na dnie kojącego morza.

Zadowalam się jednak wiatraczkiem i szklanką chłodnego napoju imbirowego :)

Poławiacze pereł I

Poławiacze pereł II

A jak Wy się dzisiaj chłodzicie?

papierówki i letnie niebo

2010-07-16T20:32:00.000+02:00

Lekkie, letnie, dziewczęce, duże, jasne.
Letnie niebo Papierówki

w odcieniach żółci i brązu

2010-07-11T16:41:00.005+02:00

Kolejna wymianka, ale jakże niezwykła! Sierżant Design to dziewczyna, z którą łączy nas upodobanie do zegarów i kolorków (Sierżu lubi żywice, ja emalie) i oczywiście do srebra. Mimo podobnego gustu nasze prace są całkiem inne, a wymianka była całkowicie niezegarowa :)

Ja dostałam przecudnej urody nitowane kolczyki z haftem, które naprawdę mnie powaliły! Istne cudo, możecie mi wierzyć.

Sierżu zamówiła sobie emaliowane kolce. To była moja pierwsza praca wykonana za pomocą anki i punc.

Brzegi nadtopiłam palnikiem.

Wielkością i długością utrafiłam idealnie :) Osobiście jestem z nich bardzo zadowolona i mam zamiar w moich miseczkowych pracach korzystać głównie z czarek wykonanych własnoręcznie, w przyszłości.

za 2 miesiące

2010-07-09T12:02:00.003+02:00

Klamka zapadła, bilety są juz wykupione. Teraz pozostaje nam tylko udać się po wizę, czekać i czytać informacje.

We wrześniu robimy fruu do Syrii :)

Foto by: Michal Strzelbicki

źródło: http://pl.trekearth.com/viewphotos.php?l=3&p=939406

zezowate szczęście

2010-07-08T19:51:00.000+02:00

Wiem, że powinnam powiedzieć "wytrzeszczone szczęście", wiem, że wygląda pokracznie i nie jak jeż. Ale zdjęcia są tak zabawne, że nie mogę ich Wam nie pokazać :)

Mam wielkiego banana na twarzy jak na nie patrzę :)

krwawy księżyc

2010-07-07T21:45:00.001+02:00

Ostatnie z ostatnio zrobionych.
Srebrne łódeczki z cieniutkiej blaszki obciążone pięknymi fasetowanymi kroplami karneolu i biglami w kształcie łzy.
Krwawa nazwa sama jakoś tak przyszła jak zrzuciłam zdjęcia zrobione na butelce. Pod światło karneole wyglądają niesamowicie.

wyjście z cienia

2010-07-05T21:17:00.000+02:00

Spodobało mi się nalutowywanie formowanych drutów na blachę.

Dawno temu, jak zaczynałam moją drogę z biżuterią, zrobiłam srebrne kolczyki spiralki. Nie miałam wtedy pojęcia o obróbcw srebra, więc kolczyki nie były udane. Wylądowały w pudełeczku z srebrnymi resztkami. I teraz je odkopałam, nalutowałam, wygładziłam, wypolerowałam. To jest ich drugie życie, udana reinkarnacja ;)

Srebro i onyks, oczywiście całość jest zaoksydowana.

czerwona ziemia

2010-07-04T11:06:00.000+02:00

Jako, że w poprzednich kolczykach były elementy miedziane to teraz są miedziane z elementami srebrnymi.

Proste symetryczno- asymetryczne, na brzegach młotkowane i z pięknymi kroplami lapis lazuli.

O wiele bardziej wolę kolczyki w kształcie koła lub jego części, ale czasami eksperymentuję z innymi formami. Ten jest udany, chociaż bardzo prosty.

tureckie noce

2010-07-03T08:55:00.004+02:00

W najbliższym czasie nie będę miała zbyt wielu okazji do zajmowania się moją biżuterią. Na razie jednak mam parę par kolczyków, których nie pokazywałam.
Zaczynamy przedstawienie od dużych półksiężyców z miedzianą "arabeską" i fasetowanym koralem przywiezionym w zeszłym roku z Turcji.

Kolczyki wyszły mi naprawdę okazałe, ale takie właśnie lubię :)

jeż w ciemnościach

2010-06-27T15:12:00.002+02:00

Czasami Iggy vel Kuciuk jest przez nasz przymuszany do pozowania. Ale prawdę mówiąc bardziej oponuje przeciwko trzymaniu na rękach niż błyskaniu po oczach.

Oto efekt ostatniej takiej sesji:

Uroczy kolcok :)

mysz to czy jeż?

2010-06-26T14:37:00.001+02:00

Pamiętacie jeszcze naszego jeża Jeżyka Iggiego, zwanego także Kuciuk?

Dawno o jeżyku nic nie pisałam.

Iggy ma się dobrze, wygląda na zadowolonego (z wyjątkami, kiedy budzimy go w ciągu dnia), nauczył się wchodzić (wspinać) do klatki. Nadal nie lubi przestrzeni (podłoga go raczej onieśmiela), za to wciąż uwielbia kopać i przeciskać się. Lubi też gryźć, a właściwie szczypać.
A najbardziej kocha spać.

Kochany jest zawsze:)

Iggy w kąpieli.

A teraz informacja dla zainteresowanych: jeżowe stopki są mięciutkie i cieplutkie i pachną jeżowo czyli rozgrzaną skórką. Iggy ostatnio dawał się dotykać w łapki i nawet powąchać ;)

złota perła

2010-06-23T07:09:00.001+02:00

Z cyklu biżuterii składakowej.
Stopniowany naszyjnik z różnych srebrnych, oksydowanych i nie, łańcuszków oraz z krótkiego sznura słodkowodnych pereł hodowlanych w pięknym złotym kolorze.

nowe mango

2010-06-21T21:21:00.001+02:00

Pamiętacie moje plemienne kolczyki mango?

Nie do końca byłam z nich zadowolona. Postanowiłam je ostatnio nieco podrasować i pokryłam emalią w kolorze miąższu mango :)

Teraz mi się podobają :)

turkusowa innowacja

2010-06-20T15:02:00.001+02:00

Moja koleżanka Ola zamówiła kolczyki z pastylkami turkusu. Zamówienie proste ale mnie poniosła fantazja.

Na pierwszy rzut oka wyglądają okazale ale prosto. Młotkowane i kształtowane miseczki (anka sprawuje się fantastycznie) z podwieszoną wieżyczką turkusów.

Innowacyjność to dwustronność.
Miseczki z drugiej strony są wypełnione turkusową emalią.

Dzięki przełożeniu bigli mam 2 pary kolczyków w jednej :)

Zastanawiam się nad kolejnymi wersjami dwustronnych kolczyków. Co Wy na takie rozwiązanie?

cygańskie

2010-06-19T10:16:00.002+02:00

Takie koła kojarzą mi się z biżuterią Romów.
Ile w tym prawdy?
Pewnie zaledwie ziarnko, w końcu Romowie to nie jest jednolita grupa, mieszkają w tylu różnych krajach, wyglądają często bardzo różnie, ubierają się różnie, uprawiają inną muzykę. Zatem biżuterię muszą mieć bardzo różnorodną... Ale moje kolczyki nazwałam cygańskimi ;)

Ręcznie formowane srebrne koła i bigle. A na kołach różne koraliki, różne kolory i faktury. Jak cygańskie spódnice.

Tygrysie oko, karneol, zielony opal, hematyt:

Kwarc dymny i różne srebrne kulki- pasiaste, diamentowane, gładkie:

winna

2010-06-18T11:42:00.005+02:00

Wizyty u Davida w Małym Hanoi są dla mnie bardzo inspirujące.
Pierwsze co mnie zachwyciło to sos winno-balsamiczny.
David zdradził nawet rąbek przepisu. To, że nie była to cała receptura wiem po zrobieniu.
Nie mniej fantastyczny sos, wielofunkcyjny.

Osobiście stosuję do marynowania mięsa, do sałatek razem z oliwą i do deserów. Lody z nim to istna poezja, albo truskawki czy też mus truskawkowy... Już wyobrażam sobie mus malinowy polany gęstym sosikiem...

Spróbujcie sami.

Sos winno-balsamiczny Davida:

1 butelka czerwonego słodkiego lub półsłodkiego wina
2 -4 łyżek octu balsamicznego
miód

Do garnuszka wlewamy całą zawartość butelki wina i stawiamy na mały gaz. Zostawiamy, żeby spokojnie odparowywało.
Jak już się mocno zredukuje dodajemy 4 łyżki octu balsamicznego. Jeśli mamy wino półsłodkie możemy dodać mniej.
Odparowujemy jeszcze chwilę. Zdejmujemy garnek z ognia, odczekujemy chwilę aby sos nie był tak gorący i dodajemy miodu i mieszamy.
Ilość miodu wedle uznania. Ja dałam kilka (5-7) łyżek. Może być jeszcze więcej.

Gorący przelewamy do butelki lub słoika. Jak wystygnie to jeszcze zgęstnieje.
Z butelki wina wyszło mi około 150 ml sosu.

Ten przepis to jest baza. Można dodawać przyprawy, syropy owocowe. Mi jednak ta podstawowa wersja szalenie smakuje.

Zwłaszcza ze śmietankowymi lodami ;)

A na koniec jeszcze sorbet truskawkowy z sosem winno-balsamicznym.

1 kg pięknych truskawek
kilka listków melisy ewentualnie mięty lub bazylii
odrobina tonki (można pominąć lub zamiast dodać troszkę wanilii albo cynamonu)
miód

Truskawki odszypułkowujemy i myjemy. Miksujemy z ziołami i tonką. Dodajemy miodu do smaku. Przelewamy do pojemnika i zamrażamy, co jakiś czas mieszając widelcem aby masa nie zamroziła się na kość.
Podajemy polane sosem i przybrane ziołami.

Na zdjęciu także naszyjnik makaron w kolorze malinowym, ale pasuje do sorbetu :)

wyniki, wyniki, wyniki

2010-06-16T20:43:00.004+02:00

Zrobiłam dzisiaj losowanie przy pomocy programy randomizer.org

System wylosował siódmą osobę. Jest nią:

Rozita.

Rozita, gratuluję :) Odezwij się do mnie na @, potrzebuję Twój adres do wysyłki wygranego pudła z próbkami materiałów (to naprawdę jest pudło!) :)

Wszystkim chętnym na moje próbkowo - materiałowe candy bardzo bardzo dziękuję.
Zaglądajcie do mnie, za czas jakiś na pewno przygotuję nowe cukieraski.

Mała Azja

2010-06-06T10:14:00.014+02:00

Znowu byliśmy na stadionie, znowu jedliśmy pyszności, znowu czuliśmy się jak daleko od Polski. I kupiliśmy duriana!

Krótki fotoreportaż z Małego Hanoi o mocno rowerowym zabarwieniu:

Czas na jedzenie. David i jego pyszności:

Krewetki na szpadzie (grilowane na żywym ogniu) i comberki jagnięce w sosie winno balsamicznym. Wszystko na lawaszu. Krewetki są jeszcze przede mną, ale w najbliższy weekend chyba już im nie daruję ;)

Comberki. Zjedzone już do połowy (komentarz rapatanga - mięso doskonale ugrilowane delikatnełatwo odchodziło od kości - a sos bezcenny:

Najwspanialszy kebab pod słońcem Warszawy- lula z adżiką i sosem jogurtowym (oczywiście jak na Lulę przystało).
Przy okazji dowiedziałam się co po gruzińsku oznacza lula.
Lufa :) taka od strzelby.

Adżika najpyszniejsza pod warszawskim niebem. Ze świeżych papryk i kolendry.

Wietnamska zupa won ton. Jest to naprawdę duża misa zupy. Są tam pierożki won ton, którym zawdzięcza nazwę, pieczone mięso, jajeczko, makaron, grzybki, dużo zieleniny. Przyprawia się to ostrym sosem paprykowym, czosnkiem w occie lub sokiem z cytryny, wyjada pałeczkami to co da się złapać, a bulion wypija. Świetne śniadanie, daje energię na cały dzień. Jedna porcja starcza na jednego głodomora lub całą rodzinę, co jadła śniadanie.

A na deser: wietnamski koktajl różności: żelki, fasolki, inne żelki, inne fasolki, kruszony lód, owoce, mleczko kokosowe i wiórki kokosowe i prażone orzeszki. Fantastyczne!

Na koniec najlepsze, durianowa historia:
Tak jak wspominałam, na duriana [Durio zibethinus] natknęliśmy się w zeszłym tygodniu nie wiedząc że to durian [Rapatang: i dobrze, ten pierwszy musiałby dojrzewać w mieszkaniu z kilka dni]. A że durian marzył się nam od jakiegoś czasu, więc, skoro już się pokazały, to było to tylko kwestią czasu. Jak się okazało kwestią tygodnia. [Rapatang: Ja marzyłem by go spotkać od przeszło 20 lat!]

W necie przeczytacie, że owoc ten śmierdzi niemiłosiernie, ohydnie, paskudnie. A dokładniej że śmierdzi padliną - to nieprawda tu nie ma zapachów mięsnych czy postmięsnych - jeśli śmierdzi rozkładem to warzywno owocowym, a w wąskim ujęciu cebulowym.

Dementuje te doniesienia, przynajmniej w przypadku durianów z Tajlandii [Rapatang: Tylko Tajlandia exportuje te owoce, ścina z gałęzi tuż zanim całkiem dojrzeje, mrozi i ,hop, wysyła] Owszem, pachną bardzo intensywnie. Ja czułam przejrzałego ananasa, inni równie przejrzałe truskawki. Pod powierzchnią czaił się bliżej nieokreślony odorek. Ja go nie czułam jako takiego, aczkolwiek zapach był nieco drażniący swoją intensywnością (dla mnie całkiem przyjemny). [Rapatang: nie wiem czy zapach był przyjemny, na pewno kręcił w nosie, drażnił przypominał, chwilami atakował bardzo intensywnie. (moje imaginacje podpowiadały wielki truskawkowo-ananasowy staw z trupem cebuli w środku i cebulowym szlamem na dnie)]

Wąchanie duriana. Tak tu mierzymy sie wzrokiem i obwąchujemy[ra].

Piękny okaz :). [Rapatang:TU Pan krzyknął: Pięknie pachnie truskawką!, a po chwili zzieleniał i odstąpił mówiąc coś o smrodzie :).]

Ten okaz jest już ładnie dojrzały, popękał i pachnie swojsko durianowo.

Jego zapach intensyfikował się w zamkniętych pomieszczeniach. Trzeba było widzieć wąchanie i lekką konsternację ludzi w tramwaju :) Bezcenne!

W planach było zjedzenie go przed domem, ale w końcu zdecydowaliśmy się, że zrobimy to w kuchni, przy otwartych oknach.

Przekrojenie łobuza łatwe nie było, nawet pomimo faktu, ze okaz już trochę popękał.

Po otwarciu okazuje się, ze ten intensywny zapach znikł.

[Rapatang: TU podpowiedź dla durianowych łowców. Duriana je się palcami, jak orangutan :), by umyć ręce z zapachu w łupinkę skąd wygrzebaliśmy nasionka z budyniową otoczką wlewamy wodę, odczekajmy chwilę i myjemy w tej wodzie ręce. Zapach znika bez śladu. Tak ten owoc to magia.]

Owoc dzieli się na 5 komór. W każdej jest jadalny miąższ o kolorze budyniu śmietankowego w pestką w środku. Miąższ ma konsystencję kremu i jest w formie takich jakby embrionów z delikatną skórką. [Rapatang: Angielskojęzyczne strony opisują miąższ jako custard (krem) Lula wpadła na pomysł by opisać go jako miąższ sernika na zimno, ja jako wnętrze ptasiego mleczka. Prawda że miło ?]

I teraz przechodzimy do najdziwniejszej części duriana, do smaków i zapachów. To jest cała plejada! Zapach miąższu nie jest zbyt bogaty, powiedzmy że jest wykwintny. Pachnie trochę jak delikatna cebula i trochę jak nadpsuta cebula i delikatnie jak miejska toaleta (ale bez przesady), czasami nuta truskawek i ananasa.[Rapatang: Tu apel do smakoszy pleśniowych serów. Żaden ser nie da tak bogatej feerii zapachu i smaku.]Od cebulowego (pamiętacie babcine syropy cebulowe na kaszel? To jest podobny smak. Powiedzmy ten syropek to baza wyjściowa do dalszych rozwinięć), poprzez kokos, orzechy, kawę, czekoladę i inne wspaniałości (jak wanilia). Do tego ta konsystencja dość tłustego kremu. Jadłam i zgłupiałam. [Rapatang: ja opisałem go jako halycynację smakowo-zapachową.]
Czasami miałam dość cebuli a zaraz rozpływałam się w zachwytach nad delikatnością i wyrafinowaniem smaków, czasami miałam wrażenie, ze jem krem w toalecie a za chwilę byłam w niebie. [Rapatang: o budyniu jedzonym w toalecie pisał Anthony Burghess ten pan od Mechanicznej Pomarańczy- "it is like eating sweet raspberry blancmange in a lavatory", Skoro Antoś czuł maliny to musiał kosztować jakiejś innej odmiany. Smak bardzo mi odpowiadał, po zjedzeniu pierwszego mam ochotę na jeszcze i jeszcze i to nie tych mrożonych eksportowanych tylko tych najwykwintniejszych z Malezji które zbierane są dopiero jak dojrzeją i spadną na ziemię - myślę sobie że te całkiem dojrzałe zapachem mogą spowodować niezłe trzęsienie ziemi. W Malezji komisyjnie naliczono ponad 180 odmian zapachowo-smakowych].

To naprawdę było dziwne doświadczenie, ale nie było nieprzyjemne. Było szalenie ciekawe i w większości szalenie smaczne. Następnym razem będę mogła dokładniej analizować moje wrażenia, bo ten pierwszy raz to był szok i mózg nie bardzo sobie radził z nadmiarem wrażeń.

Fantastyczny owoc, ale nie w znaczeniu, że najpyszniejszy, nie zajmie miejsca ani mango ani papai ani guawy, ale chyba żaden owoc nie dorówna mu skalą doznań smakowo zapachowych. I chyba dlatego nazywają go królem owoców.

obiecanki

2010-06-04T21:43:00.007+02:00

Obiecałam sobie, że część długiego weekendu przeznaczę na srebrną dłubaninę.

Tak też zrobiłam, w przerwach między gotowaniem i krotkimi spacerami. W przerwach między spaniem i siedzeniem przed kompem. Przy muzyczce różnorakiej.

Dużo zieleni mi wyszło.

Frenitowe ruchliwe kolczyki:

Wisior z awenturynem na podwójnym łańcuszku:

I najpiękniejsze duże, masywne kolczyki z ankowanymi i młotkowanymi miseczkami i pięknymi kroplami zielonego chalcedonu.

Powstało nieco więcej biżuterii ale na razie pokazuję tylko to, bo część jest w trakcie robienia, część zdjęć nieobrobiona etc.

I znowu dzisiaj padam ze zmęczenia

Candy Luli

2010-06-03T16:55:00.003+02:00

Mam dla Was candy, przede wszystkim z okazji mojego wyleczenia. Nie powiem, że małe, bo to byłaby nieprawda ;) .

Na cukierka składa się sporo różnego rodzaju próbek materiałów, głównie wełny i sztruksy. Próbki są od maleńkich skrawków po płachty wielkości zeszytu A4. Są na sztywnych kartach, w książkach i spięte nitami. W moim mniemaniu są doskonałe dla skrapujących dziewczyn (plus kartony, które mogą być fajną bazą) jak i szyjących (widzę tu patchworki, aplikacje i no materiałowe broszki). Łącznie mam 2 torby materiałów.

Do zestawu dorzucę jakąś biżuteryjną niespodziankę, a co :)

Zasady jak zwykle:
1. zostawiacie komentarze z linkiem (może być aktywny nick jak w przypadku blogospotowiczek).
2. umieszczacie na swoim blogu info o moim candy
3. na komentarze czekam do 13 czerwca do 23:59
4. losowane będzie w ciągu kilku dni po 13 czerwca.

Uwaga, osób nie posiadających bloga, ani strony www nie biorę pod uwagę w losowaniu.

A więc start :)

Azja w Warszawie

2010-06-02T20:14:00.008+02:00

Kiedyś pisałam Wam o wyjątkowym miejscu, o wietnamskiej uliczce na bazarze przy dworcu PKS Stadion.
Bazar się kurczy, uliczka jeszcze jest. W Małym Hanoi życie się toczy, ale całkiem inaczej. To tak jakby znaleźć się gdzieś w Azji w uliczce z barami, gdzie jedzą Wietnamczycy, gdzie podadzą miskę pysznej zupy pho lub won ton i spring rollsy z sosem z prażonych orzeszków. Gdzie można wpaść do sklepu obok i kupić kawałek świeżego jackfruita, paczkę rambutanów, zimny napój z jaskółczych gniazd. A jak mamy ochotę na coś słodkiego, to obok jest stoisko z koktajlami w których skład wchodzą żelki, galaretki, owoce, słodka fasolka i mleko kokosowe.

I gdyby nie fakt, ze klientami są młodzi ludzie mówiący po polsku, że obok jest bar polski, to złudzenie byłoby idealne.

Małe Hanoi i jego bywalcy, jego azjatyckie życie

Kolorowe żelki do fantastycznego koktajlu

Spring rollsy z krewetką i sosem z orzeszków i cebulki

Część owocowego asortymentu sklepiku

Wtedy myśleliśmy, ze to malutki jackfruit, ale po analizie i sprawdzeniu w necie okazało się, ze to był durian! Pozostaje mi mieć nadzieję, że jeszcze będą, bo to owoc, którego pragnę spróbować, nawet pomimo sławnego smrodu (ten nie śmierdział, wąchałam).

W małym Hanoi, poza prostymi barami wietnamskimi, jednym polskim i jednym cejlońskim, jest bar gruziński. Czynny od niedawna, od dwóch tygodni. Serwuje kilka potraw mięsnych opiekanych na żywym ogniu. Ale niech nie zwiedzie Was prostota budy, krótkie menu i panowie w pierścieniach. Od dawna nie jadłam w Warszawie (właściwie to ani razu) tak doskonałego kebabu z jagnięciny, tak doskonałej adżiki, przepiórek w sosie winno-balsamicznym.
Od czasu powrotu z Turcji nie siedziałam na tych malutkich taborecikach, które są nieziemsko wygodne.

Jedyne czym nie byłam zaskoczona, to ogromna serdeczność właściciela i obsługi.
To jest bar, do którego będę wracać, który będę odwiedzać do czasu zamknięcia tych resztek bazaru. Powroty zaczynam już od tego weekendu :)

David szykuje dla nas przepiórki

Krótkie menu, kebab jagnięcy Lula :) i przepiórka na lawaszu oblana sosem winno-balsamicznym

Nie zabrakło też deseru: sorbet z guawy z trawą cytrynową i świeżą miętą

Nie mogę też nie wspomnieć o Bułgarach, którzy co weekend przyjeżdżają z Warny i z samochodów sprzedają opakowania ciasta kori, ser sirene z 10 kilowych opakowań, świeże papryki, papryki w słoikach, domową rakiję i wiele wiele innych bułgarskich pyszności.

Ostatnio kupiłam malutkie kabaczki z pola i dostałam przepis na nie, oczywiście słownie :)

Jeśli jeszcze macie ochotę poznać ten świat, to jedźcie w weekend, niezbyt wcześnie i niezbyt późno. Zmrużcie oczy, zapomnijcie o ciuchowych straganach i odnajdźcie ten maleńki kawałek Azji w Warszawie. Jeśli nie wiecie jak trafić spytajcie pierwszego obywatela Afryki, który Was zaczepi. Są świetnie zorientowani.
Zobaczcie, zanim zniknie z mapy miasta.

wynik: negatywny

2010-06-01T20:44:00.001+02:00

Brzmi strasznie, a tak naprawdę to najcudowniejsza wiadomość na świecie.

Jestem już zdrowa!!!!

hünkar beğendi

2010-05-30T19:10:00.008+02:00

Zeszłoroczny pobyt w Turcji zaowocował miłością do jagnięciny. Gdybym tylko mogła, to jagnięcina byłaby jedynym mięsem, po które sięgam (od czasu do czasu, bo generalnie skłaniam się bardziej ku jedzeniu jarskiemu).

W Polsce jagnięcina jest trudno dostępna i do tego droga, jednakże, jak na szczęściarę przystało, mam zamrożonych kilka kilogramów :) I czasami szaleję :)

Hunkar begendi absolutnie zawładnął moim podniebieniem i kubkami smakowymi! Jest jagnięcina, jest bakłażan i jogurt.
Przepis skompilowałam sobie z netu, przerobiłam na Lulowo. Efekt doskonały!

Jagnięcinę można zastąpić cielęciną ewentualnie wołowiną.

Wpierw musimy zamarynować mięso, im dłużej tym lepiej, im starsze jagnię tym dłużej trzeba marynować. Polecam na noc lub minimum na godzinę.
0,5 kg jagnięciny pokrojonej w drobną kostkę
4 łyżki oliwy
0,5 łyżeczki soli
0,5 łyżeczki chilli w płatkach ewentualnie mniej w proszku

W misce mięso dokładnie mieszamy z oliwą i przyprawami, przykrywamy i odstawiamy do lodówki.

Zamarynowane mięso musimy udusić w pomidorach:
1 średnia cebula
kilka ząbków czosnku, wedle uznania
1 puszka krojonych pomidorów
1 łyżka oliwy
0,5 łyżeczki kuminu
0,5 łyżeczki mielonych nasion kozieradki
sól
pieprz
cukier
natka kolendry lub zwykła natka

Na patelni rozgrzewamy oliwę i dusimy pokrojoną cebulę z czosnkiem. Dodajemy mięso z zalewą, kumin i kozieradkę i obsmażamy na dość silnym ogniu, cały czas mieszając aby nic się nie przypaliło. Dodajemy pomidory i zmniejszamy ogień. Doprawiamy do smaku solą, pieprzem (ewentualnie chilli) i cukrem dla przełamania kwasowości pomidorów. Dusimy pod przykryciem do miękkości. Na koniec dodajemy natkę.

Duszona jagnięcina jest zwieńczeniem tej potrawy. Podstawą (i to dosłownie) jest mus z bakłażanów.

3 średnie bakłażany lub 2 duże
1- 2 łyżki oliwy
sok z połowy cytryny
sól
mały kubek jogurtu naturalnego

Bakłażany opiekamy w skórze nad gazem albo w piekarniku. Im mocniej je opalimy, tym bardziej dymne będzie mus. Odkładamy do wystygnięcia. Obieramy dokładnie bakłażany ze skóry. Siekamy, wrzucamy do garnka, dodajemy oliwy i soli i podgrzewamy często mieszając. Można je też zmiksować, przepuścić przez praskę lub rozgnieść.

Dodajemy soku z cytryny, soli jeśli jeszcze trzeba. Masa musi zgęstnieć.
Na koniec dodajemy stopniowo jogurtu i mieszamy na małym ogniu. Dość energicznie aby jogurt się nie zważył.

Taki mus nakładamy na talerz, na to duszoną jagnięcinę. Można przyozdobić jeszcze jogurtem naturalnym (zwłaszcza jak mięso jest na ostro) i świeżymi ziołami.

Do popicia polecam ayran:
1 część gęstego jogurtu
1 część zimnej wody mineralnej

Miksujemy, doprawiamy solą do smaku. Można dodać trochę czosnku i mięty. Pycha!

ptaszek

2010-05-24T21:45:00.004+02:00

Dawno, dawno temu, pewna wspaniała kobieta obdarowała mnie szkiełkami do magnesików (większość z nich nadal czeka na moją wenę).
Postanowiłam, że się odwdzięczę. Próbowałam trochę tego i tamtego, ale zawsze coś nie wychodziło, nie byłam zadowolona.

Pomysł na wykonanie ptaszka podsunęła mi sama Ola Smith. Bo przecież Ola uwielbia ptaszki.

I tak powstała ta oto mała srebrna ptaszyna z polerowanego srebra.

Ola, miłego noszenia :)

duże zmiany

2010-05-22T09:08:00.003+02:00

Z tym zamiarem nosiłam się od dawna, ale nie byłam przekonana, szkoda mi było.
Dzisiaj w nocy obudziłam się i zdecydowałam: blog LulaCurry przestaje istnieć jaka oddzielny blog.

Od dawna nic tam się nie dzieje. Nie dlatego, ze go nie lubię. Po prostu regularne tworzenie dwóch blogów okazało się niemożliwe a tak z doskoku, raz od święta, to ja nie chcę.

Szkoda mi jednak było tych wszystkich postów, zdjęć i komentarzy. Zostały więc zaimportowane do Twórczuli.
Teraz jest jeden big blog :)

LulaCurry całkowicie zniknie jak tylko przeniosę wszystkie linki z odwiedzanych blogów i stron.

pokrzywa

2010-05-16T10:49:00.005+02:00

Moją pierwszą w życiu zupę z pokrzywy jadłam 3 lata temu. Była niezła, ale nie zachwyciła mnie. Wtedy raczej myślałam, że więcej jej nie zjem. Aż kupiłam książkę Bałkańskie zapiski kuchenne.

Jest tam przepis na bardzo prostą zupę z młodej pokrzywy. Prosty ale bardzo smakowity.
W zeszłym roku robiłam kilkakrotnie. Tylko tyle bo mieszkając w mieście nie łatwo zdobyć pokrzywę z czystych terenów. Teraz czekam na zamówioną dostawę tego zielska i czekam na zupę :)

0,5 kg młodej pokrzywy
2 łyżki oliwy (ja daję więcej)
1 łyżka mąki
1 l wrzątku (ja daję 0,5 l wrzątku i 0,5 l wywaru warzywnego)
czubryca lub cząber, ewentualnie mięta
pieprz

Liście pokrzywy (bez łodyżek) dokładnie myjemy a następnie zalewamy wrzątkiem. Po 2 minutach odcedzamy zostawiając wodę spod pokrzywy. Szatkujemy liście i trochę je tłuczemy.

W garnku rozgrzewamy oliwę, dodajemy mąkę i prażymy na złocisty kolor. Dodajemy pokrzywę i dokładnie mieszamy z mąką i oliwą. Zalewamy wodą spod pokrzywy oraz wywarem warzywnym. Doprawiamy solą i gotujemy przez 10 minut. Doprawiamy czubrycą lub cząbrem, ewentualnie miętą i pieprzem do smaku.
Ja lubię tą zupę zabieloną na sposób bułgarski czyli tzw zastrojką.
Zastrojka:
1 jajko
1 mały jogurt naturalny (najlepiej dość tłusty)
1 łyżka mąki

Jajko dokładnie roztrzepujemy, dodajemy jogurt i mąkę. Roztrzepujemy do uzyskania puszystej masy. Przed dodaniem do zupy zastrojkę trzeba zahartować dodając do niej stopniowo gorącą (nie gotującą) zupę. Po zahartowaniu masę wlać do zupy i mieszać do zgęstnienia (zupę oczywiście podgrzewamy na gazie).
Tak przygotowaną zupę z pokrzywy lubię z ugotowanym na twardo i siekanym jajkiem.

Obok tureckiej zupy z soczewicy i rosyjskiej soljanki, zup kremów z brokułów, fasoli, marchewki, dyni i barszczu ukraińskiego, jest to moja ulubiona zupa :)

topielce

2010-05-06T18:22:00.006+02:00

Od dawna chciałam robić takie kolczyki :) Mechanizmy zegarowe zatopione w emalii.

Słowo dlaczego zrealizowałam to dopiero teraz. Odkryłam bowiem swojego czasu, że takie zatopienia stosuje Sierżant Design. W dodatku jesteśmy w tych samych galeriach. A, że do niezdrowej konkurencji mi daleko, to zrezygnowałam.

Te kolczyki są oczywiście całkiem inne. Rozchlapane, zamieszane i lulowe ;) Kolczyki, za namową, wystawiłam. Są dostępne w Brocante (link w zakładce w pasku bocznym, jakby co ;))Na pewno będą kolejne w tym stylu.

Składniki, to czerwona emalia, stalowe kółko zębate i bursztynowa emalia (ta co w wisiorze z głębin).
Sierżu, mistrzyni mechanizmów i żywicy, co o nich myślisz?

kubeczniki

2010-05-05T20:11:00.005+02:00

Kubeczniki mają w mojej twórczości długą historię.
Są wynikiem inspiracji niesamowitym światem grzybów. Nie tych wielkoowocnikowych ale całkiem maleńkich, takich że trzeba chodzić z nosem przy ziemi.
Fantastyczne kształty i kolory.
Faktury i struktury.
Srebro, emalia i inspiracja.
I tak powstały seria kubeczników. I chociaż prawdziwe kubeczniki nie są tak kolorowe, chociaż wiele innych grzybów złożyło się na inspirację, to lubię tą nazwę :)

Te żółte kubeczniki na korze powstały na zamówienie jednej z moich stałych klientek :)

Na dzisiaj to koniec. Obiecałam nie dawać więcej niż jednego posta na raz, więc na kolejną prezentację musicie poczekać :)

głębinowa emalia

2010-05-02T16:17:00.005+02:00

Ten wisior ma długą historię. Najpierw miał być zwykłym kołem z niewielkim wgłębieniem pośrodku, potem kwiatem a finalnie wyszło coś co przypomina mi trochę ośmiornicę, trochę meduzę widzianą od dołu. Stwór z głębin.

Jedno w nim się od początku nie zmieniało, emalia. Miała być już w pierwszej wersji projektu jest i w ostatniej.
Zawieszony na srebrnej wstążce. Bardzo mi się podoba :)

emalia

2010-05-01T20:14:00.004+02:00

Emalia x 2. Tak miało być.

Kolor emalii jest w rzeczywistości bardziej czerwony, jak maczek.

Te kolczyki pierwotnie miały być pokryte emalią. Ale spodobała mi się zabawa kontrastami i samą fakturą srebra. Strasznie dużo polerowania przy nich było, ale lustrzany połysk jest :)

Zrobiłam dzisiaj więcej biżuterii, ale będę stopniować napięcie. Nie wiadomo kiedy znowu dopadnie mnie wena, nie liczę na jej regularność ;)

nowa przyjemność

2010-05-01T10:20:00.007+02:00

Coraz bardziej przekonuję się do noszenia naszyjników. Coraz większą przyjemność przynosi mi ich tworzenie. Coraz bardziej inspiruje mnie biżuteria plemienna.

Efekt nowej przyjemności jest taki:

Agat, srebro i emalia

Lapis lazuli, koral i srebro

Lapis lazuli i srebro

cyk, cyk, cyk

2010-04-30T19:46:00.003+02:00

cykające broszki.

4 + 2

etykiety poszukiwane

2010-04-24T18:16:00.003+02:00

Niedawno zauważyłam, że kończą mi się etykietki do wysyłki biżuterii.
Pomyślałam sobie więc, że zamiast zamawiać takie same może namówię, którąś z Was, scrapujących dziewczyn, o wykonanie dla mnie około 100 - 120 prostych i niewielkich etykietek.

Te, które mam wyglądają tak:

Podoba mi się ich prostota, ale chciałabym czegoś nowego, sama jeszcze nie wiem do końca czego ;)

Jeśli któraś z Was chciałaby się tego podjąć to proszę o kontakt w celu dogadania projektu, ceny i innych szczegółów.

trochę chwalenia

2010-04-24T18:11:00.002+02:00

po prostu nie mogę tego nie zrobić ;)

Jakiś czas temu udało mi się wylicytować po bardzo dobrej cenie ankę z kompletem punc :)

Na razie je podziwiam, ale czuję, ze niebawem pójdą w ruch :)

jeszcze nie koniec na dzisiaj ;)

2010-04-24T17:56:00.005+02:00

Liliowy projekt, o którym wspomniałam w poprzednim poście składał się z dwóch par kolczyków:

kolczyki wymiankowe dla Cyrylli (tu, tu i tu), które, przyznaję, są bezpieczną wersją ;)
oraz z już bardzo pojechanych lilii wodnych z zieloną emalią:

mały powrót

2010-04-24T15:00:00.008+02:00

Nie miałam ostatnio dobrego okresu. W sumie nic złego się nie działo, ale moja psyche i mój organizm odmówiły posłuszeństwa.
Nadal walczę z boreliozą, a rok na antybiotykach nie pozostaje obojętny dla organizmu.

Wena to coś o czym mogłam tylko pomarzyć. Jest już lepiej, ale jak bardzo nie wiem.

Dzisiaj to co powinnam była zrobić dawno temu, pokazać Wam dwie świetne wymianki.
Z Cyryllą i Kosimką.

Od Cyrylli dostałam dwa wspaniałe naszyjniki.
Jeden długaśny wąż koralowo-turkusowy

a drugi z moich ukochanych lapis lazuli i pirytów.

Nie jestem naszyjnikowcem, ale dla tych robię wyjątek. I wiecie co? Coraz bardziej przekonuję się do ozdób na szyje (o tym będzie za jakiś czas).

Cyrylla dostała ode mnie srebrne kolczyki z emalią z liliowego projektu
oraz drobne kolczyki z mechanizmami zegarowymi i szmaragdami.

Kosimka obdarowała mnie świetnymi kolczykami z granatami.

Koronkowa robota, aż oko cieszy :)
Dostałam też malutkie wkręty w kolorze oliwkowej zieleni. Śliczne maleństwa :)

Teraz czekam aż włosy mi podrosną na tyle abym mogła je związywać, bo szkoda mi, ze te Kosimkowe cuda nikną pod moimi kudłami ;)

Kosimka dostała ode mnie proste kolczyki z zieloną emalią.

Dzięki dziewczyny, dałyście mi swoimi pięknościami dużo radości :)

A na koniec chciałam wszystkim wielbicielkom drewna pokazać niezwykłą biżuterię Piotra.
Kolczyki zrobił mi z drewna czarnego bzu, drzewa, które jest wyjątkowe i magiczne.

Wisior jest z drewna jarzębiny z wielkim, wspaniałym czerwonym jaspisem.

Zajrzyjcie do Piotra i skuście się na nieco drewna, bo warto :)

[*]

2010-04-13T10:45:00.004+02:00

Kiedy przychodzi śmierć, pomóc człowiekowi może jedynie współczucie i zrozumienie natury rzeczywistości.

nowa porcja

2010-02-28T19:49:00.005+01:00

Czyli kolejne makarony, na zamówienie.
Czarny

Szaro-granatowy

Szafirowy makaron na sprzedaż

Oraz kolczyki z szarą emalią na zamówienie

I to na tyle z mojej twórczości odtwórczości.

wiosenne przesilenie

2010-02-24T19:58:00.004+01:00

Czuję, że już nadeszło. Czuję zmęczenie i wielkie pragnienie zieleni, słońca i ciepła. Czuję spadek sił, zniechęcenie.

Czym poprawić sobie humor? Gruszką w winie :)

Do garnka wlewamy butelkę czerwonego wytrawnego lub półwytrawnego wina.
Dodajemy 1/2 łyżeczki cynamonu, kilka ziarenek anyżku. Podgrzewamy na niewielkim ogniu.
Mieszamy, dodajemy 2-3 goździki, 2 strąki kardamonu.
Znowu mieszamy i dodajemy szczyptę soli.
Wlewamy sok z pomarańczy (z połowy lub mniej).
Dajemy jeszcze szczyptę kurkumy.
Jeśli daliśmy wino wytrawne można nieco je osłodzić.

Twarde gruszki obieramy ze skórki zostawiając ogonki. Wkładamy do wina i gotujemy 10 minut, obracając co jakiś czas. Odstawiamy do wystudzenia i podajemy.

Pozostałe wino można wypić jako grzaniec lub zostawić na następne gruszki.

Przepis zgodny z kuchnią pięciu przemian.

krewetka

2010-02-22T19:41:00.005+01:00

Przeglądając bloga Liski natrafiłam na ciekawy przepis na perskie curry z krewetkami.

Zaciekawiłam się, wydobyłam z zamrażalnika krewetki, przerobiłam przepis na zgodny z Pięcioma Przemianami.

Oto moja wersja:
oliwa z oliwek, duża pokrojona cebula
2/3 ząbki czosnku, zmiażdżone
sól
puszka krojonych pomidorów
1 łyżeczka arabskiej przyprawy zaatar (można zrobić samemu mieszając tymianek, oregano i prażony sezam. Prawdziwy zaatar ma jeszcze dodatek sumaku. Proporcje są dowolne przy zachowaniu większej części tymianku)
szczypta kurkumy
1/2 łyżeczki cynamonu
cukier do smaku
świeży starty imbir
chilli (szczypta lub więcej w zależności od upodobania do ostrości)
1 łyżeczka curry
odrobinę garam masali
sól, jeśli jeszcze trzeba
pół opakowania rozmrożonych krewetek
kolendra lub natka (ja dałam wietnamską kolendrę, która tak naprawdę kolendrą nie jest ale smakuje i pachnie podobnie, a nawet bardziej intensywnie).

Procedura jest prościutka:
na oliwie szklimy cebulę. Jak już jest miękka i słodka dodajemy czosnek. Dosypujemy sól jak czosnek zacznie się złocić. Mieszamy i wlewamy krojone pomidory. Gotujemy sos na małym ogniu doprawiając kolejno zaatarem, szczyptą kurkumy, cynamonem, cukrem aby przełamać kwasowość pomidorów, imbirem, chilli, curry i garam masalą. Oczywiście w trakcie smakujemy aby w razie potrzeby więcej dosmaczyć.
Jak sos już ładnie zgęstnieje dodajemy sól jeśli trzeba i krewetki. Gotujemy pod przykryciem około 5 minut.

Przed podaniem posypujemy zieleniną. Serwujemy z ryżem.

Wczoraj wyjęłam krewetki z zamrażalnika, dzisiaj stwierdziłam, ze chyba jednak nie mam na nie ochoty. Ale co zrobić, przecież ich nie wyrzucę, nie znoszę marnowania jedzenia.

I wiecie co, nic a nic nie żałuję. Curry było pyszne! Zjadłam dokładkę :)

kwestia buraka

2010-02-19T15:34:00.006+01:00

Uwielbiam buraczki w każdym wydaniu. Ale prawdą jest, że poza barszczem, buraczkami zasmażanymi czy ćwikłą, takich przepisów jest niewiele, albo są mało popularne.

A przecież burak to bardzo zdrowe warzywo, zimowe, smaczne i piękne.
Pomyślałam sobie ostatnio: zupa krem z buraków. I oto w czeluściach sieci znalazłam wspaniały przepis na Kwestii Smaku

Przepis lekko przerobiłam, przede wszystkim na zgodny z Kuchnią Pięciu Przemian.
Zupa wyszła idealna. Świetna zarówno na śniadania, zwłaszcza zimą, część obiadu czy nawet kolację. Można zabrać w słoiku do pracy i wypić jako domowy gorący kubek. Wspaniała alternatywa dla niezdrowej chemii tak ochoczo pochłanianej podczas tych godzin poza domem.

Mój przepis:
1 łyżka ghee lub oliwy z oliwek
1 średnia czerwona cebula, pocięta w kostkę
0,5 kg ugotowanych, obranych i pociętych w kostkę buraków (ugotowałam na parze)
1-2 zmiażdżone ząbki czosnku
1 l wody
1 łyżka soku z cytryny lub octu winnego/balsamicznego
szczypta tymianku
szczypta kuminu lub kminku, ewentualnie trochę cukru jeśli zupa jest zbyt kwaskowata (ja nie dodałam)
pieprz do smaku
sól do smaku
sok z cytryny, jeśli lubimy kwaśniejszą zupę
kwaśna śmietana
tymianek

Pamiętajmy, że kolejność jest istotna w gotowaniu wg Pięciu Przemian

Na ghee lub oliwie szklimy cebulę, aż będzie miękka. Dodajemy buraczki i mieszamy.
Dodajemy czosnek i przesmażamy aż zacznie pachnieć. Zalewamy wodą i gotujemy chwilę na małym ogniu. Dodajemy sok z cytryny lub ocet aby zakwasić zupę i zachować piękny kolor. Dodajemy tymianek. Zagotowujemy a następnie miksujemy.
Doprawiamy szczyptą kuminu lub kminku, ewentualnie odrobiną cukru. Następnie pieprzymy. Zupa ma charakter łagodny, więc nie bójmy się pieprzu. Poza tym pieprz podnosi moc rozgrzewającą.
Solimy do smaku. Na koniec możemy jeszcze odrobinę zakwasić. Można zaprawić kwaśną śmietaną.
Podajemy z kleksem kwaśniej śmietany i szczyptą tymianku.

Pamiętajmy aby zupę podgrzewać a nie gotować, żeby pięknego koloru szlag nie trafił ;)

Makarony się wiją

2010-02-17T16:11:00.005+01:00

Wiją, plączą a mnie naszła ochota na makaron z sosem :)
Krótki brązowy (sorry za ziarnistość zdjęć)

Błękitny melanż

Makowa panienka

Króciutki biały otulacz szyjny :)

Poza brązowym, makarony są do przygarnięcia :)

znikająca kultura

2010-02-16T14:59:00.009+01:00

Post Bergamotki przypomniał mi dzisiaj o już nieistniejącym warszawskim klubie Le Madame. Miejscu, które było niewygodnie pisowskim władzom stolicy i które zostało przez nie wykreślone z mapy miasta.

To było wyjątkowe miejsce, przyjazne wszystkim, gayfriendly, zielone zarówno politycznie jak i ekologicznie, rowerowe, otwarte na akcje dla dzieci, na teatry i koncerty offowe, na zwykłe i niezwykłe imprezy, wystawy. Miejsce w którym można było imprezować ale i też pospać na łóżkach, czy posiedzieć w ciągu dnia pod przeszklonym dachem i w słońcu poczuć się jak na Kubie, przyjść na piwo po manifestacji czy po koncercie, poczytać książkę przy herbacie, porozmawiać ze znajomymi. Można było zaznać cielesnych uniesień w darkroomie, lingwistycznych na slamie czy też na spotkaniach z autorkami i autorami ciekawych książek, porozmawiać o polityce na debatach czy zaznajomić się z alterglobalizmem. Mnogość i zróżnicowanie możliwości czyniła z tego miejsca coś wyjątkowego.
W Le Madame zaczęły się moje dwie ważne miłości: jedna, która złamała mi serce i druga, która trwa obecnie :)
W marcu tego roku miną 4 lata od jego zamknięcia.

Teraz Poznań walczy o galerię Inner Spaces.
Nie znam, nie byłam, ale podpisałam się pod petycją, bo wiem, że warto, że o takie miejsca trzeba walczyć, bo bez nich miasta są uboższe. Bo sztuka i myśl niezależna są niezwykle ważne dla ludzi.

Mam nadzieję, że Ci, którzy stracili Le Madame i wiele innych przyjaznych i ważnych miejsc, podpiszą się pod tą petycją. Nawet, jeśli miejsca osobiście nie znają, są z innego miasta, z kraju.
Ja trzymam bardzo mocno kciuki :)

Na koniec sentymentalnie migawki z LeMa :)

Kwiat w prezencie

2010-02-14T08:57:00.006+01:00

Po pierwsze, życzę Wam uczuciowych walentynek. I choć sama ich nie obchodzę, to uważam, że każdy powód do obdarowania czułością bliską osobę jest dobry. Ważne jest aby nie robić tego tylko raz w roku.
I nie dajcie się naciągnąć na wydawanie pieniędzy na bezsensowne serduszka.
Lepiej wyściskać ukochanego/ukochaną, zrobić śniadanie do łóżka lub pyszną kolację, zaprosić na obiad iść razem na spacer. Po prostu spędzić razem trochę czasu i być dla siebie miłym.

Wczoraj pokazywałam coś z ciekawością czy ktoś zgadnie co to. Pokazywałam, ale raczej miałam pewność, kto udzieli prawidłowej odpowiedzi ;)

Jest to kwiat.
Kwiat bananowca.

Kwiat jest jadalny, można zrobić sałatkę lub curry. Smak jak delikatny ogórek, lekko bananowy. Ale w kokosowym curry całkiem się zgubił. Szkoda też że po poszatkowaniu szybko ciemniał.

Za to kolor przed pocięciem miał fantastyczny :) I fakturę. Fantastyczny do oglądania.

Chciałam też złożyć życzenia Szczęśliwego Nowego roku wszystkim buddystom, zwłaszcza tym poza swoją ojczyzną.

z czeluści dysku

2010-02-14T00:25:00.004+01:00

Rozchorowałam się, spałam w ciągu dnia i teraz zabijam czas w łóżku. Znalazłam takie to zdjęcia. Ciekawa jestem czy wiecie co to jest?

Zmieniłam też mój podpis na zdjęciach. Jak Wam się podoba?

Mam fioła na punkcie induskiego graficznego przedstawiania mango, więc dlaczego nie umieścić w logu? No to jest :)

zmiany w kuchni i bliny

2010-02-12T17:25:00.003+01:00

Od jakiegoś czasu staram się gotować zgodnie z pięcioma przemianami, co jest nieco skomplikowane ale sprawia mi wiele radości. Znane mi potrawy i smaki konstruuję na nowo. Czasem coś mi nie wyjdzie ale zazwyczaj efekty są doskonałe.

Próbuję też nowych przepisów, albo już podanych wg pięciu przemian albo zwykłych, które przerabiam.

Właśnie takim jest przepis na bliny gryczane, który znalazłam u Liski

Pierwszy raz robiłam bliny. Zawsze miałam wrażenie, ze to coś trudnego. Ktoś mi powie dlaczego? Przecież te placuszki są tak proste, tak pyszne.

Przepis zmodyfikowany przeze mnie:
1 łyżeczka drożdży instant
200 gr mąki gryczanej (zmieliłam kaszę gryczaną na mąkę)
200 ml ciepłego mleka
jajko
szczypta pieprzu
1/2 łyżeczki soli

W kuchni pięciu przemian istotnie jest aby każda z przemian następowała po sobie:
drzewo-ogień-ziemia-metal-woda
Dlatego też kolejność składników jest bardzo istotna, tak samo jak mieszanie. Po dodaniu składnika z kolejnej przemiany, trzeba całość wymieszać.

W praktyce:
do miski wsypujemy łyżeczkę drożdży, dodajemy mąkę gryczaną i mieszamy. Dodajemy ciepłe mleko i jajko i mieszamy. Następnie szczypta pieprzu, mieszamy. Sól, mieszamy. Przykrywamy ściereczką i odstawiamy w ciepłe miejsce na godzinę aby drożdże zaczęły pracować.

Ciasto nakładamy łyżką na patelnię z rozgrzanym olejem i smażymy. Podajemy od razu z np kwaśną śmietaną.

Dla osób na diecie bezdrożdżowej:
można zamiast drożdży dać sodę, lub poddać ciasto naturalnej fermentacji pozostawiając je na kilkanaście godzin w ciepłym miejscu do momentu pojawienia się bąbelków i lekko kwaśnego zapachu.
Wpadłam jeszcze na pomysł, aby dodać odrobinę zakwasu chlebowego. Też powinien dać radę :)

ciepło w śpiworze

2010-02-06T21:35:00.005+01:00

Upodobanie do pomarańczowego jest rodzinne ;)

jeżowe spojrzenia

2010-02-03T20:33:00.004+01:00

Iggy zainteresowany aparatem

I tu też

Czyli efekty powolnego oswajania :)

słowo o chorobie i leczeniu

2010-02-03T19:54:00.004+01:00

Dzisiaj przyniosłam do domu pełen plecak leków (12 opakowań Unidoxu, 8 Tinidazolu, dodatkowo 8 opakowań różnych probiotyków, witaminy, wapno, citrosept. Razem 34 opakowania leków!).

Możliwe jednak, że jest to ostatni taki zestaw. Od jakiegoś czasu jest mi lepiej, ba, właściwie jestem bezobjawowa (nie licząc małego zmęczenia wieczorami, czy lekkich bólów stawowych).

W marcu robię rozstrzygające badania i jeśli wynik będzie negatywny, to kończę leczenie. W marcu też mija rok od rozpoczęcia leczenia.

Pamiętam jaka byłam przerażona perspektywą kilku miesięcy brania antybiotyków. Myślałam jednak, że wyleczę się w ciągu pół roku. Pamiętam też koszmarne momenty w czasie których nie byłam w stanie chodzić, cierpiałam z bólu, wymiotowałam i generalnie chciałam aby świat się skończył. Wiem, ze ludzie czasem cierpią bardziej ale w moim życiu to były najgorsze cierpienia.

Patrząc z perspektywy prawie roku, stwierdzam, ze dałam radę, że koszmarów było mniej niż trudnych dni. Były też dni dobre.

A teraz pomyślcie sobie, wyobraźcie: z powodu 1 małego kleszcza można przyjmować antybiotyki (w naprawdę dużych dawkach) przez rok (są osoby, które leczą się znacznie dłużej). Zastanówcie się czy warto?

Ja znam odpowiedź i na pewno będę zwracać znacznie większą uwagę na ochronę i sprawdzanie siebie oraz bliskich po wycieczkach. Bo to co możemy zrobić od razu, to dość skutecznie zapobiegać.

Wyszło jakoś tak moralizatorsko... ale nie szkodzi :)
Trzymajcie za mnie kciuki na początku marca aby wynik był negatywny.

czerń

2010-01-31T11:34:00.003+01:00

eleganckie z emalią w głębokiej czerni, jak dno oka, czarna dziura...

Uwielbiam emalię :)

zaległości, zaległości, zaległości

2010-01-24T18:28:00.007+01:00

Prace przedświąteczne.

Klipsy z mechanizmów zegarowych sote

Klipsy z mechanizmów zegarowych z karneolem i granatem

Słoneczne magnesiki na lodówkę

Łańcuszek z wisiorkiem z kuli fasetowanego kryształu górskiego

Prace noworoczne.

Brązowy makaron z broszką z tarczy zegarowej, pokrywanej mineralnym złotem.

Pomarańczowy makaron z pięcioma broszkami z ceramicznych koralików

I na koniec crême de la crême, czyli wymiana z Poranną.

Od Poranka dostałam dwie pary cudownych kolczyków.

Zerknijcie też na piękne fotki Porannej, bo moje jakieś słabe wyszły i kompletnie nie oddają uroku tej biżuterii.

W zamian za te cuda zrobiłam zielony komplet "na trawie". Pierścionek, wisiorek i kolczyki z zieloną emalią, która w rzeczywistości jet mniej jadowita niż na zdjęciach.

Teraz coś tam sobie dłubie. Efekty za jakiś czas.

wyniki

2010-01-16T13:35:00.006+01:00

Udało mi się wcześniej obrobić ze wszystkim.

Jako, ze nie miałam dzisiaj żadnej Marysi pod ręką, wystąpiłam w podwójnej roli fotografo-marysi. Mówię wam, robienie zdjęć z zasłoniętymi oczami to jest nie lada wyzwanie. Całe szczęście statyw znacznie to ułatwił.

Tybetańska śpiewająca misa z losami i szal do zawiązania na oczach

Mieszam, mieszam, mieszam

Wyłowiony los...

A na nim...

Klamaja, gratuluję wygrania makaronu :)

Postanowiłam przyznać też nagrodę pocieszenia w klimacie iście lulowym :) Czyli duża porcelanowa broszka z kolekcjonerskiej tarczy zegarowej.

Znowu z zawiązanymi oczami mieszam mieszam mieszam...

I tym razem wyłowiłam

Kasia, gratuluję wygrania pocieszonki, mam nadzieję, ze broszka Ci się spodoba.

Dziewczyny, wyślijcie mi Wasze adresy na @, tak abym mogła w poniedziałek wysłać wygrane.

candy losowanie

2010-01-16T11:15:00.002+01:00

Losowanie makaronu zakończone!

Potrzymam Was jednak w napięciu i niepewności, do wieczora ;)

Zdradzę, ze wylosowałam tez nagrodę pocieszenia :)

gruzińskie smakołyki

2010-01-10T17:53:00.001+01:00

Chodziły za mną od niedawna, Gruzja za mną chodzi od niedawna (kolejne plany podróżnicze).

Zrobiłam, zmodyfikowałam, popełniłam kilka błędów, były pyszne!

Chinkali, kołduny gruzińskie z mięsem

Ciasto:
300 gr mąki
woda
sól

Farsz
250 gr mięsa wołowego mielonego
1 drobniutko posiekanej cebuli
sól
pieprz
1 łyżeczka kuminu
0,5 szklanki wody

Mięso dokładnie mieszamy z cebulą i przyprawami. Dodajemy wody. Mieszamy.
Zagniatamy ciasto jak na pierogi. Wałkujemy na niezbyt cieki placek. Szklanką wykrawamy kółka (moim zdaniem szklanka jest za mała).

Na ciasto nakładamy łyżeczkę farszu (przy większych kółkach farszu dajemy więcej). Chwytamy obiema dłońmi za przeciwległe krańce ciasta i zlepiamy pośrodku. Powtarzamy dookoła aż powstaną sakiewki z ogonkiem. Odkładamy na stół/stolnicę szczodrze oprószoną mąką.

Gotowe sakiewki wrzucamy na wrzącą osoloną wodę z odrobiną oliwy. Gotujemy do momentu wypłynięcia. Wyławiamy i podajemy gorące.

Łapiemy chinakali za ogonek, delikatnie odgryzamy kawałek ciasta i wysysamy rosołek a następnie zjadamy całość.

Aby rosołek nie wypłynął z wnętrza ciasto nie może być zbyt cienkie.
Oryginalnie chinakali robi się z mięsa mieszanego (wołowo- wieprzowe) i zajada do piwa.
Moim zdaniem można śmiało podać tak jak pielmieni, z kwaśną śmietaną albo sote z surówką z kwaszonych ogórków, papryki i orzechów włoskich, jak u mnie :)

chlebek śniadaniowy ala pogacza

2010-01-10T17:14:00.001+01:00

Pogacza to świąteczny chleb bułgarski. Nigdy go nie jadłam, ale podoba mi się jego wygląd. A dzisiaj naszła mnie ochota na upieczenie pszennego chleba, łamiącego moją dietę ;)

3 szklanki mąki pszennej
1/2 łyżeczki suszonych drożdży
2 łyżki brązowego cukru
1 łyżeczka soli morskiej
mleko (około szklani)

Drożdże rozpuszczamy w odrobinie ciepłej wody. Dodajemy mąkę, sól i cukier. Miksujemy dodając stopniowo mleko do uzyskania lśniącego, jednolitego ciasta. Odstawiamy do wyrośnięcia na 2 godziny.

Po tym czasie dzielimy ciasto na kule. Kulę formujemy w długi pasek i zwijamy w rulon. Kładziemy na środku blachy wyłożonej papierem. Każdy rulon robimy w ten sam sposób i układamy dokoła środkowego, tak aby były blisko siebie lub stykały się. Przykrywamy ściereczką i odstawiamy na 40 - 60 minut.

Wyrośnięte ciasto wkładamy do piekarnia nagrzanego na 180 stopni i pieczemy do momentu zarumienienia. Podczas pieczenia smarujemy delikatnie wierzch oliwą i spryskujemy wodą. Studzimy na kratce kuchennej.

Chlebek jest bardzo ciekawy i delikatny w smaku, nieco zbliżony do chałki. Polecam z miodem lub dżemem.

makaronów wstęgi

2010-01-10T15:21:00.005+01:00

Czyli szary makaron dla mamy z broszkami z guzika i tarczy porcelanowej pokrywanej mineralnym złotem (czego akurat tu nie widać).

bo jeża trzeba kąpać

2010-01-10T14:57:00.004+01:00

W zeszły weekend był wyjątkowy dzień. Kąpanie Iggiego. Zdjęć z pływania brak, bo wszyscy byli przejęci i o aparacie zapomniałam. Po kąpieli zrobiłam kilka fotek z fatalnymi ustawieniami, ale do tego też nie miałam głowy bo trzeba było jeża wysuszyć (suszarką).

Kąpiel mu się zbytnio nie podobała (starał się wydostać z miski) ale suszenie chyba tak. Spokojnie siedział. Suchego natłuściliśmy oliwką i od tej pory mniej się drapie.

makarony

2010-01-03T19:08:00.003+01:00

Od jakiegoś czasu mam fioła na punkcie brązowego koloru (obok pomarańczu i szarości). Zrobiłam sobie brązowe makarony (dzięki Finn za świetną nazwę) z ozdobnymi guziczkami.

Detale

Jutro zakładam do pracy ;)

Cotton Candy

2010-01-03T18:07:00.007+01:00

Uwaga! Losowanie zrobię w piątek wieczorem lub w sobotę. W związku z przesunięciem terminu możecie zgłaszać się do kończa dzisiejszego dnia tj do godziny 23:59. Wtedy zamykam definitywne ;)

Nowy rok, Wasze wspaniałe opinie o bawełnianych naszyjnikach, moja twórcza pasja, obolałe palce od cięcia, dobry humor pomimo zimna i śniegu. To wszystko spowodowało, że nabrałam ochoty na zorganizowanie Cotton Candy :)

Dlaczego Cotton? Bo to co chcę sprezentować wylosowanej osobie jest bawełniane. Brązowo-turkusowy długi naszyjnik.

Zasady proste, jak zwykle.
1. zgłaszacie swój udział zostawiając komentarz pod tym postem.
2. zgłoszenia przyjmuję do 13 stycznia włącznie.
3. pobieracie banerek i umieszczacie go na swoim blogu wraz z linkiem.
4. trzymacie za siebie kciuki :)
5. losowanie zrobię 14, lub później (jeśli tak to wyznaczę inną datę

No to start :)
Uwaga! Losowanie zrobię w piątek wieczorem lub w sobotę. W związku z przesunięciem terminu możecie zgłaszać się do kończa dzisiejszego dnia tj do godziny 23:59. Wtedy zamykam definitywne ;)

miłe nowości

2010-01-02T18:45:00.008+01:00

Jeśli faktycznie cały rok jest taki jakim go zaczynamy, to mój będzie bardzo twórczy.
Wczoraj bowiem mnie dopadło i zrobiłam coś całkiem nowego, nieoczekiwanego, twórczego i ekologicznego :)

Co o tym myślicie?

I kilka szczegółów
Naszyjniki są materiałowe, z dzianiny bawełnianej.
Żółty naszyjnik przyozdobiłam cukrowymi koralikami fimo od Dodzi.

Dodzia, Ty doskonale wiedziałaś, że mi się przydadzą, dzięki :)

W białym są krążki akrylowe, onyksy i koraliki kościane a w różowym guziki metalowe, z masy perłowej i zaoksydowany srebrny łańcuszek.